Grand Ennui - Michael Nesmith, The First National Band

I was overland touring in my new Ferrari

At just about a hundred and ten

I was on my way home from a sophisticated party

Where I got a little drunk on gin

And as the headlights cast a glow on the road

I heard a voice inside of me

It said, «You lost the light

And now you’re moving through the night

Running from the grand ennui

Running from the grand ennui»

Well, I reached in my pocket and I pulled out the Omega

That was never one second behind

I knew the horse that I was running at the Southern Talladega

Had won for the twenty-second time

And then the countess I was with bent over with a kiss

And put a jeweled hand on my knee

I knew I’d lost the light

And I was moving through the night

Running from the grand ennui

Running from the grand ennui

Well that night passed in a blaze of glory

With the countess and the car both mine

And each day passes with the same old story

But the countess has a brand new line

Yet still at night I am haunted by the fright

And distant memory

Of the day I lost the light

Moving through the night

Running from the grand ennui

Running from the grand ennui

Ik was aan het touren in mijn nieuwe Ferrari

Op ongeveer honderdtien

Ik was op weg naar huis van een verfijnd feest

Waar ik een beetje dronken werd van gin

En terwijl de koplampen een gloed op de weg werpen

Ik hoorde een stem in mij

Er stond: "Je bent het licht kwijt"

En nu ga je door de nacht

Rennen van de grote verveling

Op de vlucht voor de grote verveling»

Nou, ik reikte in mijn zak en haalde de Omega eruit

Dat was nooit een seconde achter

Ik kende het paard dat ik aan het rennen was in de zuidelijke Talladega

Had voor de tweeëntwintigste keer gewonnen

En toen de gravin met wie ik voorovergebogen was met een kus

En leg een met juwelen versierde hand op mijn knie

Ik wist dat ik het licht kwijt was

En ik bewoog door de nacht

Rennen van de grote verveling

Rennen van de grote verveling

Nou, die nacht ging voorbij in een gloed van glorie

Met de gravin en de auto allebei van mij

En elke dag gaat voorbij met hetzelfde oude verhaal

Maar de gravin heeft een gloednieuwe lijn

Toch word ik 's nachts nog steeds achtervolgd door de schrik

En verre herinnering

Van de dag dat ik het licht verloor

Door de nacht bewegen

Rennen van de grote verveling

Rennen van de grote verveling