John's Field - Melissa Ferrick

Time seems slow when I’m sittin' around at home

Waitin' for this winter to lift

So I feel my way around my half-lit house

At dawn, 'cause I haven’t gone to bed yet

And then, oh, no!

Here comes a song again

And what’s this?

I think I might be cryin'

And I know this is not about fear or fault;

It’s just my need to be clear

So would you make way, everybody?

It finally looks like I’m movin' out of here

In my dreams, I’m flyin' over still-life scenes

I’ve been eatin' strawberries in John’s field

And I wake up wearin' brand-new shoes

And then, oh, no!

Here it comes, the song again

And what’s this?

I think I might be cryin'

I might be cryin'

If life is just a series of fallin' down and gettin' back up

Don’t forget, everybody, to wear your seat belts

'Cause I’ve been speedin' around this unknown known

And sometimes I forget, too:

Life is just a metronome

With or without me, it would all go on

With or without you, this would all go on

And without you, I’m gonna go on

I’m gonna go on

And then, oh, yes!

here it comes: a song again

And what’s this?

I think I’m finally, finally cryin'

Thank all the gods for cryin'

De tijd lijkt traag als ik thuis zit

Wachten op deze winter om op te heffen

Dus ik voel mijn weg door mijn halfverlichte huis

Bij zonsopgang, want ik ben nog niet naar bed gegaan

En dan, oh nee!

Hier komt weer een liedje

En wat is dit?

Ik denk dat ik misschien aan het huilen ben

En ik weet dat dit niet over angst of schuld gaat;

Het is gewoon mijn behoefte om duidelijk te zijn

Dus wil je plaats maken, iedereen?

Het lijkt er eindelijk op dat ik hier wegga

In mijn dromen vlieg ik over stillevens

Ik heb aardbeien gegeten in het veld van John

En ik word wakker met gloednieuwe schoenen

En dan, oh nee!

Hier komt het, het nummer weer

En wat is dit?

Ik denk dat ik misschien aan het huilen ben

Ik zou kunnen huilen

Als het leven slechts een serie is van vallen en weer opstaan

Vergeet niet, iedereen, om uw veiligheidsgordels te dragen

Omdat ik rond deze onbekende bekende heb gereden

En soms vergeet ik ook:

Het leven is slechts een metronoom

Met of zonder mij, het zou allemaal doorgaan

Met of zonder jou, dit zou allemaal doorgaan

En zonder jou ga ik door

Ik ga door

En dan, o ja!

hier komt het: weer een liedje

En wat is dit?

Ik denk dat ik eindelijk, eindelijk aan het huilen ben

Dank alle goden voor het huilen