Princess Mononoke - Meja

In the moonlight I felt your heart

quiver like a bow-string's pulse

In the moon’s pale light

you looked at me

Nobody knows your heart

When the sun is gone

I see you beautiful and haunting,

but cold

Like the blade of a knife so sharp,

so sweet

Nobody knows your heart

All of your sorrow, grief and pain

locked away in the forests of the night

Your secret heart belongs to the world

of the things that sigh in the dark,

of the things that cry in the dark

In het maanlicht voelde ik je hart

trillen als de pols van een boogpees

In het bleke licht van de maan

je keek naar mij

Niemand kent je hart

Als de zon weg is

Ik zie je mooi en angstaanjagend,

maar koud

Als het lemmet van een mes zo scherp,

zo lief

Niemand kent je hart

Al je verdriet, verdriet en pijn

opgesloten in de bossen van de nacht

Je geheime hart is van de wereld

van de dingen die zuchten in het donker,

van de dingen die huilen in het donker