Montreal - McEnroe

Hoy he pensado en ti al caminar, ya sabes lo poco que me gusta andar

Como fabricabas todo ese arsenal, para no hacerlo nunca estallar

Y he pensado en ti al cocinar, ya sabes que nada me sabe bien

Como disparabas al azar, sabiendo que siempre ibas a acertar

Y he pensado en ti frente al televisor, viendo los mundiales de Montreal

Y es que hubo un tiempo en que, hacias gazpacho para comer

Vino tinto y conversación, sincronizando la natación

Hoy he pensado en ti antes de dormir, ya sabes que no lo he vuelto a conseguir

Como dabas vueltas a mi alrededor, vuelta en un silencio atronador

Me he convertido en un mineral, dentro de un museo al que nunca vas

Y es que hubo un tiempo en que, hacias gazpacho para comer

Y en los altos del trampolín, dobles mortales antes de dormir

Ahora suelo recorrer piscinas enteras sin saber, si aún recuerdas quién soy yo

Si lo haces dímelo…

Vandaag dacht ik aan je tijdens het wandelen, je weet hoe weinig ik van wandelen houd

Hoe heb je al dat arsenaal gemaakt, om het nooit te laten ontploffen

En ik heb aan je gedacht bij het koken, je weet dat niets me lekker smaakt

Hoe je willekeurig schoot, wetende dat je altijd zou slaan

En ik heb aan je gedacht voor de televisie, kijkend naar de World Cups in Montreal

En er was een tijd dat je gazpacho maakte om te eten

Rode wijn en conversatie, synchroonzwemmen

Vandaag heb ik voor het slapen gaan aan je gedacht, je weet dat het me weer niet gelukt is

Terwijl je om me heen cirkelde, draaide je je om in donderende stilte

Ik ben een mineraal geworden, in een museum waar je nooit komt

En er was een tijd dat je gazpacho maakte om te eten

En bovenaan de springplank, dubbele salto's voordat je gaat slapen

Nu ga ik meestal door hele poelen zonder het te weten, als je je nog herinnert wie ik ben

Als je het me vertelt...