Cass Tech - Mattiel

A stone lady we once knew

On Second Avenue

Loved her children

And taught them to use their hands

She was always dressed in gray

But her insides were bright as day

Any child of hers would understand

But the DPS couldn’t bother

To save our alma mater

It seems that they were no longer impressed

With her backbone of eight floors

And her heavy wooden doors

Never thought we’d live to see her laid to rest

But our lady sure grew older

And she was given the cold shoulder

And was forgotten by the people of her town

She was a gleaming work of art

But her copper veins were pulled apart

And our great lady, she crumbled to the ground

And it’s hard to understand

How what used to be a wonderland

Could be abandoned and left in such decay

Because somebody wrote a check

To demolish Cass Tech

Ten years short of her hundredth name day

Een stenen dame die we ooit kenden

Op Second Avenue

Hield van haar kinderen

En leerde ze hun handen te gebruiken

Ze was altijd in het grijs gekleed

Maar haar binnenkant was zo helder als de dag

Elk kind van haar zou het begrijpen

Maar de DPS kon het niet schelen

Om onze alma mater te redden

Het lijkt erop dat ze niet langer onder de indruk waren

Met haar ruggengraat van acht verdiepingen

En haar zware houten deuren

Nooit gedacht dat we zouden leven om haar te zien rusten

Maar onze dame is zeker ouder geworden

En ze kreeg de koude schouder

En werd vergeten door de mensen van haar stad

Ze was een glimmend kunstwerk

Maar haar koperen aderen waren uit elkaar getrokken

En onze geweldige dame, ze viel op de grond

En het is moeilijk te begrijpen

Hoe wat vroeger een wonderland was?

Kan worden verlaten en in zo'n verval achtergelaten

Omdat iemand een cheque heeft uitgeschreven

Cass Tech slopen

Tien jaar te kort voor haar honderdste naamdag