Mi Columpio - Marwan

Tuve mi casa en tu sujetador y me hice un columpio con tu falda.

Le diste cuerda a mi corazón, lo cogiste en brazos lo bañaste en calma.

Tú siempre sacaste a mi ilusión de su coma profundo,

hoy voy a echarle arena a los relojes para estar más tiempo juntos.

Tus ojos son dos faros de mar y tus manos mi salida de emergencia

y esta canción es para explicar que yo te amaré hasta cuando no te entienda.

Traes tantas semillas en tu boca que al besarme nacen flores,

¿cómo explicar que no se hablar de mi sin pronunciar tu nombre?

Tú eres el otro sol, el que más hace falta,

tú eres un salvavidas y a la vez eres el agua

y la felicidad es verte andar por casa,

todas esas arrugas que la risa hizo en tu cara.

Madre, siempre habrá, estemos donde estemos,

una gran línea recta entre tu cuerpo y mi cuerpo.

Dame la mano y escúchame: ven conmigo cuando estés desencontrada

que ahora me toca a mi devolver tus abrazos cuando el mar me dio la espalda.

Madre, me parezco tanto a ti que a veces cargas con mis miedos

y te siento tan parte de mi que toco el mundo con tus dedos.

Tú eres el otro sol, el que más hace falta,

tú eres un salvavidas y a la vez eres el agua

y la felicidad es verte andar por casa,

todas esas arruga que la risa hizo en tu cara.

Madre, siempre habrá, estemos donde estemos,

una gran línea recta entre tu cuerpo y mi cuerpo.

Si tú te caes me rompo yo, de mis heridas sangras tú,

abrazame que luego uno se arrepiente.

A veces miro alrededor y veo que hay tan poca luz

que sólo quiero estar de vuelta hacia tu vientres

Tú eres el otro sol, el que más hace falta,

tú eres un salvavidas y a la vez eres el agua.

Ik had mijn huis in je beha en ik maakte een schommel uit je rok.

Je hebt mijn hart verwond, je nam het in je armen, je baadde het rustig.

Je haalde altijd mijn illusie uit zijn diepe coma,

vandaag ga ik de klokken schuren om meer tijd samen door te brengen.

Je ogen zijn twee bakens van de zee en je handen zijn mijn nooduitgang

en dit lied is om uit te leggen dat ik van je zal houden, zelfs als ik je niet begrijp.

Je brengt zoveel zaden in je mond dat wanneer je me kust bloemen worden geboren,

Hoe leg ik uit dat ik niet weet hoe ik over mezelf moet praten zonder je naam uit te spreken?

Jij bent de andere zon, degene die het meest nodig is,

je bent een redder in nood en tegelijkertijd ben je het water

en geluk is je door het huis te zien lopen,

al die rimpels die het lachen op je gezicht maakte.

Moeder, er zal altijd zijn, waar we ook zijn,

een grote rechte lijn tussen jouw lichaam en mijn lichaam.

Geef me je hand en luister naar me: kom met me mee als je verdwaald bent

dat het nu mijn beurt is om je omhelzingen terug te geven toen de zee me de rug toekeerde.

Moeder, ik lijk zoveel op jou dat je soms mijn angsten met je meedraagt

en ik voel dat je zo'n deel van mij bent dat ik de wereld met je vingers aanraak.

Jij bent de andere zon, degene die het meest nodig is,

je bent een redder in nood en tegelijkertijd ben je het water

en geluk is je door het huis te zien lopen,

al die rimpels die het lachen op je gezicht maakte.

Moeder, er zal altijd zijn, waar we ook zijn,

een grote rechte lijn tussen jouw lichaam en mijn lichaam.

Als je valt, breek ik, je bloedt uit mijn wonden,

Knuffel me waar je later spijt van krijgt.

Soms kijk ik om me heen en zie ik dat er zo weinig licht is

dat ik gewoon terug wil zijn naar je buik

Jij bent de andere zon, degene die het meest nodig is,

je bent een redder in nood en tegelijkertijd ben je het water.