Strangers - Martina McBride

Two strangers passing on the sidewalk

Barely brush each other’s hand

He says «I'm sorry»

She says «Don't worry»

And that is how it all began

A few short days and night together

And it’s like they were meant to be Lying there with her he softly whispers

Just think what we were so recently

Strangers, strangers

The world greatest lovers

Last week we were strangers

Two strangers passing in the hallway

Barely touch each other’s heart

Now they’re pretending

Two shadows blending

But they’re a million miles apart

Soon she’ll be packing up her suitcase

They’ll be dividing all the blame

They know how they started

Now empty hearted

They don’t have a clue how they became

Strangers, strangers

The world greatest lovers

And now they are strangers

The world’s greatest lovers

Have turned into strangers

Strangers, strangers

Twee vreemden passeren op het trottoir

Poets elkaar amper de hand

Hij zegt «het spijt me»

Ze zegt "Maak je geen zorgen"

En zo begon het allemaal

Een paar korte dagen en nacht samen

En het is alsof ze voorbestemd waren om daar bij haar te liggen fluistert hij zachtjes

Denk eens aan wat we zo recent waren

Vreemden, vreemden

De grootste geliefden ter wereld

Vorige week waren we vreemden

Twee vreemden passeren in de gang

Nauwelijks elkaars hart raken

Nu doen ze alsof

Twee schaduwen die overvloeien

Maar ze zijn een miljoen mijl van elkaar verwijderd

Binnenkort gaat ze haar koffer inpakken

Ze verdelen alle schuld

Ze weten hoe ze begonnen

Nu leeg van hart

Ze hebben geen idee hoe ze zijn geworden

Vreemden, vreemden

De grootste geliefden ter wereld

En nu zijn ze vreemden

De grootste minnaars van de wereld

Vreemden geworden

Vreemden, vreemden