Desesperada - Marta Sanchez

Soy una mujer normal,

una rosa blanca de metal

pero en este amanecer

el dolor me vuelve de papel.

Camino bajo el sol

pero es invierno en mi corazіn.

As­ estoy yo… Desesperada

porque nuestro amor

es una esmeralda que un ladrіn robі.

Desesperada

porque ya no s© dіnde estЎ mi sueño ni por qu© se fue.

No tengo a donde ir,

sin t­.

Solo puedo repetir,

Desesperada.

Pero tengo que seguir,

queda mucha vida por vivir en m­,

y de pronto llegarЎ

un amor que no se marcharЎ jamЎs.

Ser© feliz con (c)l

y en su mirada yo me perder© y no estar©… (estribillo) Pero tengo que salir de aqu­,

tengo que escapar al fin

de t­, de m­

y dejar la oscuridad

sepultada en la profundidad

del mar.

Camino bajo el sol

pero es invierno en mi corazіn.

As­ estoy yo…

(estribillo)

Ik ben een normale vrouw,

een wit metalen roos

maar in deze dageraad

de pijn verandert me in papier.

Ik loop in de zon

Maar het is winter in mijn hart

Zo ben ik... Wanhopig

omdat onze liefde

het is een smaragd die een dief heeft gestolen.

wanhopig

omdat ik niet meer weet waar mijn droom is of waarom hij wegging.

ik kan nergens heen

zonder jou

Ik kan alleen herhalen

wanhopig.

Maar ik moet verder

er is nog veel leven in mij,

en binnenkort zal het aankomen

een liefde die nooit zal verdwijnen.

Ik zal blij zijn met (c)l

en in haar ogen zal ik verdwalen en ik zal er niet zijn... (refrein) Maar ik moet hier weg,

Ik moet eindelijk ontsnappen

van jou, van m

en verlaat de duisternis

diep begraven

van zee.

Ik loop in de zon

Maar het is winter in mijn hart

Zo ben ik...

(Refrein)