Suiza - Malú

Citas clandestinas en el descampado

Siete menos veinte en un lugar neutral

Da igual si es con vino, con café cortado

Este tiempo es nuestro, nadie va a mirar

A media luz

Esta tierra de nadie ya presiente qué va a pasar

A media luz

Un castillo en el aire desafiando la gravedad

Ya pueden apagarnos las estrellas

Porque no hay fuego que tenga miedo de la oscuridad

Los sueños son mensajes en botellas

Cordenadas imposibles que se vuelven realidad

Dos fronteras que se empiezan a borrar

Esto es el destino, fue premeditado

Te reconocí de alguna vida atrás

Tanto ruido interno se quedó callado

Ya no suena el eco de la soledad

A media luz

Esta tierra de nadie ya presiente qué va a pasar

A media luz

Un castillo en el aire desafiando la gravedad

Ya pueden apagarnos las estrellas

Porque no hay fuego que tenga miedo de la oscuridad

Los sueños son mensajes en botellas

Cordenadas imposibles que se vuelven realidad

Dos fronteras que se empiezan a borrar

Perderemos el miedo de saltar al vacío, cruzaremos tormentas

Y nos cubriremos, yo con tu cuerpo y tú con el mío

Ya pueden apagarnos las estrellas

Porque no hay fuego que tenga miedo de la oscuridad

Los sueños son mensajes en botellas

Cordenadas imposibles que se vuelven realidad

Ya pueden apagarnos las estrellas

Porque no hay fuego que tenga miedo de la oscuridad

Los sueños son mensajes en botellas

Cordenadas imposibles que se vuelven realidad

Dos fronteras que se empiezan a borrar

Clandestiene dadels in de woestenij

Zeven min twintig op een neutrale plaats

Het maakt niet uit of het met wijn is, met gesneden koffie

Deze tijd is van ons, niemand zal kijken

bij half licht

Dit niemandsland voelt al aan wat er gaat gebeuren

bij half licht

Een luchtkasteel dat de zwaartekracht tart

De sterren kunnen ons al afschrikken

Omdat er geen vuur is dat bang is in het donker

Dromen zijn boodschappen in flessen

Onmogelijke snaren die werkelijkheid worden

Twee grenzen die beginnen te worden gewist

Dit is het lot, het was met voorbedachten rade

Ik herkende je van een leven geleden

Zoveel interne ruis viel stil

De echo van eenzaamheid klinkt niet meer

bij half licht

Dit niemandsland voelt al aan wat er gaat gebeuren

bij half licht

Een luchtkasteel dat de zwaartekracht tart

De sterren kunnen ons al afschrikken

Omdat er geen vuur is dat bang is in het donker

Dromen zijn boodschappen in flessen

Onmogelijke snaren die werkelijkheid worden

Twee grenzen die beginnen te worden gewist

We zullen de angst verliezen om in de leegte te springen, we zullen stormen oversteken

En we zullen onszelf bedekken, ik met jouw lichaam en jij met het mijne

De sterren kunnen ons al afschrikken

Omdat er geen vuur is dat bang is in het donker

Dromen zijn boodschappen in flessen

Onmogelijke snaren die werkelijkheid worden

De sterren kunnen ons al afschrikken

Omdat er geen vuur is dat bang is in het donker

Dromen zijn boodschappen in flessen

Onmogelijke snaren die werkelijkheid worden

Twee grenzen die beginnen te worden gewist