Oye - Malú

Oye, te echo de menos

No sabes cuánta gente

Preguntan inocentes por ti

Oye, sé que estás escuchando

Aún lo sigo intentando

Me busco en el desastre que fui

Cuántas veces me pregunto:

«¿Cuál hubiera sido el rumbo?

¿Cuál sería la ciudad?»

Que me veo hablando sola y aún así quiero excusarme

Y me cuesta más creerme toda la verdad

No sé encajar que ningún tren traiga tu abrazo

No sé esperar en el andén de este desorden

Puedo saber, puedo entender y reencontrarme

Pero tu boca está en la piel de cualquier nombre

Sigo sintiendo el fuerte impulso de llamarte

Sigo temblando, como quién hace y deshace

El amar y el desarmarse, el amar y el desarmarse

Oye, ¿cómo te encuentras?

Yo, siéndote sincera, no he podido siquiera quitar las fotos

Oye, es que después de tanto

De ser abrigo y frío, de habernos aprendido a amar

Me has sabido a tantos sueños, te he besado tantos miedos

Hemos visto tanto mar

Que me veo hablando sola y aún así quiero excusarme

Y me cuesta más creerme toda la verdad

No sé encajar que ningún tren traiga tu abrazo

No sé esperar en el andén de este desorden

Puedo saber, puedo entender y reencontrarme

Pero tu boca está en la piel de cualquier nombre

Sigo sintiendo el fuerte impulso de llamarte

Sigo temblando, como quién hace y deshace

El amar y el desarmarse

No sé encajar que ningún tren traiga tu abrazo

No sé esperar en el andén de este desorden

Puedo saber, puedo entender y reencontrarme

Pero tu boca está en la piel de cualquier nombre

Sigo sintiendo el fuerte impulso de llamarte

Sigo temblando, como quién hace y deshace

El amar y el desarmarse, el amar y el desarmarse

Hey, ik mis je

Je weet niet hoeveel mensen

onschuldige mensen vragen naar jou

Hé, ik weet dat je luistert

ik ben nog steeds aan het proberen

Ik zoek mezelf in de ramp die ik was

Hoe vaak vraag ik mezelf af:

“Wat zou de richting zijn geweest?

Wat zou de stad zijn?

Dat ik mezelf tegen mezelf zie praten en mezelf toch wil excuseren

En het is moeilijker voor mij om de hele waarheid te geloven

Ik weet niet hoe ik moet passen dat geen trein je knuffel brengt

Ik weet niet hoe ik moet wachten op het platform van deze puinhoop

Ik kan het weten, ik kan het begrijpen en weer ontmoeten

Maar je mond zit op de huid van elke naam

Ik blijf de sterke drang voelen om je te bellen

Ik blijf trillen, zoals wie doet en maakt ongedaan

Liefhebben en ontwapenen, liefhebben en ontwapenen

Hey hoe gaat het?

Ik ben eerlijk gezegd niet eens in staat geweest om de foto's te verwijderen

Hé, is dat na zoveel?

Van warm en koud zijn, van geleerd hebben lief te hebben

Je kent me in zoveel dromen, ik heb je zoveel angsten gekust

We hebben zoveel zee gezien

Dat ik mezelf tegen mezelf zie praten en mezelf toch wil excuseren

En het is moeilijker voor mij om de hele waarheid te geloven

Ik weet niet hoe ik moet passen dat geen trein je knuffel brengt

Ik weet niet hoe ik moet wachten op het platform van deze puinhoop

Ik kan het weten, ik kan het begrijpen en weer ontmoeten

Maar je mond zit op de huid van elke naam

Ik blijf de sterke drang voelen om je te bellen

Ik blijf trillen, zoals wie doet en maakt ongedaan

Liefdevol en ontwapenend

Ik weet niet hoe ik moet passen dat geen trein je knuffel brengt

Ik weet niet hoe ik moet wachten op het platform van deze puinhoop

Ik kan het weten, ik kan het begrijpen en weer ontmoeten

Maar je mond zit op de huid van elke naam

Ik blijf de sterke drang voelen om je te bellen

Ik blijf trillen, zoals wie doet en maakt ongedaan

Liefhebben en ontwapenen, liefhebben en ontwapenen