Inutilmente - Malú

Si me refugio alguna vez en soledad

Si notaras que te oculto la verdad

Pregúntame, te lo diré

Si me atreviera a desnudar mis sentimientos

Por la promesa de una fiel sinceridad

Prométeme que no sufrirás

Y es que hace tiempo que ha dejado de latir

Mi corazón que ya no sabe a donde huir

No pide más que una sola verdad

Te quiero a ti, aunque confiese que jamás le he olvidado

Te quiero a ti, pero me faltan las caricias de otras manos

Como explicar la sed que sufre mi desierto

Como entender lo que no entendería yo

Y tú me pides que me entregue solo a ti

Inútilmente…inútilmente…

El mundo gira y no ha dejado de girar

Cuando te sueño en el espejo del ayer

Solía ser, mi cómplice fiel

Y ahora me encuentro entre la espada y la pared

Arrinconada con el mundo del revés

No puedo más, me duele hasta respirar

Te quiero a ti, aunque confiese que jamás le he olvidado

Te quiero a ti, pero me faltan las caricias de otras manos

Como explicar la sed que sufre mi desierto

Como entender lo que no entendería yo

Y tú me pides que me entregue solo a ti

Te quiero a ti, eres la calma en esta guerra entre dos almas

Te quiero a ti, cuando despiertas y me ofreces tu mirada

Pero él me entrega la pasión, la fantasía

Y reconoce cada poro de mi piel

Debes saber que ya no solo pienso en ti

Inútilmente…

Te quiero vida mía pero siento una agonía

Yo no se si esto es amor porque me muero de dolor

Aunque me entregue, se que volveré a sufrir… inútilmente…

Als ik ooit mijn toevlucht zoek in eenzaamheid

Als je hebt gemerkt dat ik de waarheid voor je verberg

Vraag het me, ik zal het je vertellen

Als ik mijn gevoelens durfde te uiten

Voor de belofte van trouwe oprechtheid

Beloof me dat je niet zult lijden

En het is dat het al lang niet meer klopt

Mijn hart dat niet meer weet waar te vluchten

Het vraagt ​​niet om meer dan een enkele waarheid

Ik hou van je, hoewel ik moet bekennen dat ik je nooit ben vergeten

Ik hou van je, maar ik mis de strelingen van andere handen

Hoe de dorst te verklaren die mijn woestijn lijdt?

Hoe te begrijpen wat ik niet zou begrijpen?

En je vraagt ​​me om mezelf alleen aan jou te geven

Nutteloos... nutteloos...

De wereld draait en is niet gestopt met draaien

Als ik van je droom in de spiegel van gisteren

Vroeger, mijn trouwe medeplichtige

En nu zit ik tussen een rots en een harde plek

In het nauw gedreven met de wereld op zijn kop

Ik kan het niet meer aan, het doet zelfs pijn om te ademen

Ik hou van je, hoewel ik moet bekennen dat ik je nooit ben vergeten

Ik hou van je, maar ik mis de strelingen van andere handen

Hoe de dorst te verklaren die mijn woestijn lijdt?

Hoe te begrijpen wat ik niet zou begrijpen?

En je vraagt ​​me om mezelf alleen aan jou te geven

Ik hou van je, jij bent de kalmte in deze oorlog tussen twee zielen

Ik hou van je, als je wakker wordt en me je blik aanbiedt

Maar hij geeft me de passie, de fantasie

En herken elke porie van mijn huid

Je moet weten dat ik niet langer alleen aan jou denk

Nutteloos…

Ik hou van je mijn leven, maar ik voel pijn

Ik weet niet of dit liefde is, want ik sterf van de pijn

Zelfs als ik mezelf overgeef, weet ik dat ik weer zal lijden... nutteloos...