Desafío - Malú

Llegas tarde y sin alma

Como un hilito de voz que se quiebra

De tanta mentira que pesa en tu boca

De una boca que a veces me quiere

Y a veces me odia y comienza el desafío

De que te marches y me dejes solo frío

Y te juro que he tratado de entenderte

Pero tu orgullo es quien enciende mi rabia

Maldito sea tu escudo, maldita mi calma

Malditas sean las palabras que acompañan

Las dudas, las veces que has llorado

Y los recuerdos que por miedo has borrado

Ahora, cuando cambia el aire

Cuando al despertarme ya no duele por dentro

Ahora que te quema el cuerpo

De todas las heridas que dejaste amor

Ahora puedes llorar, llenar un mar en soledad

O tratar de hacer girar atrás el tiempo

Deshacer entero el universo

O quemar los versos que te dije alguna vez

Que tu ausencia se me fue desgastando

De amanecer sin ti

Sin tenerle miedo a la tormenta

A esa que te inventas, que me dejas en el alma

Puedes vivir dejando todo en el olvido

O cubrir con tu destino la locura

Como sobrevive tu ternura

Cuando te desnudas y te entregas en silencio

Cuantas veces me abracé con el viento

De amanecer sin ti

Sin tenerle miedo a la tormenta

A esa que te inventas, que me dejas en el alma

Por un desafío

Vuelves pero escondes la mirada

Por si tus ojos desvelan secretos

Que callas, que sueltas cuando llega la noche

Y mi dilema no es la sombra que te espera

Mi reto es luchar contra la pena que me queda

Con los sueños que has borrado

Ahora, cuando cambia el aire

Cuando al despertarme ya no duele por dentro

Ahora que te quema el cuerpo

De todas las heridas que dejaste amor

Ahora puedes llorar, llenar un mar en soledad

O tratar de hacer girar atrás el tiempo

Deshacer entero el universo

O quemar los versos que te dije alguna vez

Que tu ausencia se me fue desgastando

De amanecer sin ti

Sin tenerle miedo a la tormenta

A esa que te inventas, que me dejas en el alma

También puedes vivir dejando todo en el olvido

O cubrir con tu destino la locura

Como sobrevive tu ternura

Cuando te desnudas y te entregas en silencio

Cuantas veces me abracé con el viento

De amanecer sin ti

Sin tenerle miedo a la tormenta

A esa que te inventas, que me dejas en el alma

Por un desafío

Je komt laat en zonder ziel aan

Als een kleine draad van een stem die breekt

Van zoveel leugens die in je mond wegen

Uit een mond die soms van me houdt

En soms haat hij me en begint de uitdaging

Dat je weggaat en me koud met rust laat

En ik zweer dat ik heb geprobeerd je te begrijpen

Maar jouw trots is wat mijn woede doet ontbranden

Verdomme je schild, verdomme mijn kalmte

Verdomme de woorden die daarbij horen

De twijfels, de keren dat je hebt gehuild

En de herinneringen die je uit angst hebt gewist

Nu wanneer de lucht verandert

Als ik wakker word, doet het geen pijn meer van binnen

Nu je lichaam verbrandt

Van alle wonden die je hebt achtergelaten liefde

Nu kun je huilen, een zee vullen in eenzaamheid

Of probeer de tijd terug te draaien

Maak het hele universum ongedaan

Of verbrand de verzen die ik je ooit heb verteld

Dat je afwezigheid me neersloeg

Van de dageraad zonder jou

Zonder bang te zijn voor de storm

Die je uitvindt, dat je me in mijn ziel achterlaat

Je kunt leven en alles in de vergetelheid achterlaten

Of bedek de waanzin met je lot

Hoe overleeft jouw tederheid?

Wanneer je je uitkleedt en jezelf in stilte geeft

Hoe vaak heb ik mezelf omhelsd met de wind

Van de dageraad zonder jou

Zonder bang te zijn voor de storm

Die je uitvindt, dat je me in mijn ziel achterlaat

voor een uitdaging

Je komt terug, maar je verbergt je ogen

Voor het geval je ogen geheimen onthullen

Dat je je mond houdt, dat je loslaat als de nacht komt

En mijn dilemma is niet de schaduw die op je wacht

Mijn uitdaging is om te vechten tegen het verdriet dat ik heb achtergelaten

Met de dromen die je hebt gewist

Nu wanneer de lucht verandert

Als ik wakker word, doet het geen pijn meer van binnen

Nu je lichaam verbrandt

Van alle wonden die je hebt achtergelaten liefde

Nu kun je huilen, een zee vullen in eenzaamheid

Of probeer de tijd terug te draaien

Maak het hele universum ongedaan

Of verbrand de verzen die ik je ooit heb verteld

Dat je afwezigheid me neersloeg

Van de dageraad zonder jou

Zonder bang te zijn voor de storm

Die je uitvindt, dat je me in mijn ziel achterlaat

Je kunt ook leven en alles in de vergetelheid laten

Of bedek de waanzin met je lot

Hoe overleeft jouw tederheid?

Wanneer je je uitkleedt en jezelf in stilte geeft

Hoe vaak heb ik mezelf omhelsd met de wind

Van de dageraad zonder jou

Zonder bang te zijn voor de storm

Die je uitvindt, dat je me in mijn ziel achterlaat

voor een uitdaging