A Race for Our Autonomy - Mae

I remember pacing back in forth in our cluttered room

In wait of your reply

That was the day I found the strength to say those things

And look you in the eye

The symbiotic nature of this bond is hardly paying in

Those dividends are shrinking again

With choices left to make and chains to break

To forfeit is to win

It seems you’re catching on to me

You’re onto me, I know

You’ve always been that part of me

That part that won’t let go

A self-fulfilling prophecy

A heart that’s frozen cold

When frightened by autonomy

We both refuse to grow

So I must ask

Where do we go from here?

Where do we go from here?

There is no love in fear

So where do we go from here?

I know we’ve heard our share of broken promises

Yet hang on every word

But when the past becomes the present

Such resentment and hard lines getting blurred

Whoever got anywhere without the pulse

Of another beating heart?

Those memories are falling apart now

The choices left to make and chains to break

To forfeit is to start

It seems you’re catching on to me

You’re onto me, I know

You’ve always been that part of me

That part that won’t let go

A self-fulfilling prophecy

A heart that’s frozen cold

When frightened by autonomy

We both refuse to grow

So I must ask

Where do we go from here?

Where do we go from here?

There is no love in fear

So where do we go from here?

I see you catching onto me

And with it you should know

There is a hope where none should be

And time for letting go

It’s giving into honesty

And taking back control

A race for our autonomy

A heart that’s full of hope

The race is on

The race is on

The race is on

The race is on

Ik herinner me dat ik heen en weer liep in onze rommelige kamer

In afwachting van uw antwoord

Dat was de dag dat ik de kracht vond om die dingen te zeggen

En je in de ogen kijken

Het symbiotische karakter van deze obligatie betaalt nauwelijks iets uit

Die dividenden slinken weer

Met keuzes om te maken en ketens om te breken

Verbeuren is winnen

Het lijkt erop dat je me begrijpt

Je hebt me door, ik weet het

Je bent altijd dat deel van mij geweest

Dat deel dat niet loslaat

Een self-fulfilling prophecy

Een hart dat ijskoud is

Wanneer bang voor autonomie

We weigeren allebei om te groeien

Dus ik moet vragen

Wat gaan we nu doen?

Wat gaan we nu doen?

Er is geen liefde in angst

Dus waar gaan we heen vanaf hier?

Ik weet dat we ons deel van gebroken beloften hebben gehoord

Maar hang aan elk woord

Maar wanneer het verleden het heden wordt

Zulke wrok en harde lijnen vervagen

Wie is ook maar ergens gekomen zonder de pols

Van een ander kloppend hart?

Die herinneringen vallen nu uit elkaar

De keuzes die nog moeten worden gemaakt en ketens die moeten worden verbroken

Verbeuren is beginnen

Het lijkt erop dat je me begrijpt

Je hebt me door, ik weet het

Je bent altijd dat deel van mij geweest

Dat deel dat niet loslaat

Een self-fulfilling prophecy

Een hart dat ijskoud is

Wanneer bang voor autonomie

We weigeren allebei om te groeien

Dus ik moet vragen

Wat gaan we nu doen?

Wat gaan we nu doen?

Er is geen liefde in angst

Dus waar gaan we heen vanaf hier?

Ik zie dat je me betrapt

En daarmee zou je moeten weten

Er is een hoop waar er geen zou moeten zijn

En tijd om los te laten

Het is toegeven aan eerlijkheid

En de controle terugnemen

Een race voor onze autonomie

Een hart vol hoop

De race is gaande

De race is gaande

De race is gaande

De race is gaande