Só nós Dois - Lucas Lucco

Ainda uso o sorriso que me deu

Às vezes sinto a fragrância do perfume teu

Me perdi aos sonhos entre beijos e abraços

Sigo levando na memória, eu tô perdido

Mas te confesso, não tá fácil, é doído

Às vezes sinto o meu coração parar de bater

Me traz o ar de volta, não consigo respirar

Escuto a tua voz, mesmo distante, a me chamar

Aonde estiver, não perco a fé, a gente vai se amar

Só nós dois até o amanhecer

E depois da gente se envolver

Ver o sol nascer e prometer

Que dessa vez vai ser pra valer

Quero sua cabeça no meu peito

Só nós dois curtindo esse momento

E você dizendo do seu jeito

Que nunca viveu momento tão perfeito

Ik gebruik nog steeds de glimlach die je me gaf

Soms voel ik de geur van je parfum

Ik verloor mezelf in dromen tussen kussen en knuffels

Ik blijf het in mijn geheugen opnemen, ik ben verdwaald

Maar ik beken, het is niet gemakkelijk, het doet pijn

Soms voel ik mijn hart stoppen met kloppen

Brengt de lucht terug naar mij, ik kan niet ademen

Ik hoor je stem, zelfs ver weg, die me roept

Waar ik ook ben, ik verlies mijn geloof niet, we zullen verliefd worden

Alleen wij tweeën tot het ochtendgloren

En nadat we erbij betrokken zijn

Zie de zon opkomen en beloven

Dat het deze keer echt zal zijn

Ik wil je hoofd op mijn borst

Alleen wij tweeën genieten van dit moment

En je zegt het op jouw manier

Wie heeft nog nooit zo'n perfect moment beleefd