Eppure Soffia - Luca Carboni

E l’acqua si riempie di schiuma, il cielo di fumi

La chimica lebbra distrugge la vita nei fiumi

Uccelli che volano a stento, malati di morte

Il freddo interesse alla vita ha sbarrato le porte

Un’isola intera ha trovato nel mare una tomba

Il falso progresso ha voluto provare una bomba

Poi pioggia che toglie la sete alla terra che è viva

Invece le porta la morte perché è radioattiva

Eppure il vento soffia ancora

Spruzza l’acqua alle navi sulla prora

E sussurra canzoni tra le foglie

Bacia i fiori, li bacia e non li coglie

Un giorno il denaro ha scoperto la guerra mondiale

Ha dato il suo putrido segno all’istinto bestiale

Ha ucciso, bruciato, distrutto in un triste rosario

E tutta la terra si è avvolta di un nero sudario

E presto la chiave nascosta di nuovi segreti

Così copriranno di fango persino i pianeti

Vorranno inquinare le stelle la guerra tra i soli

I crimini contro la vita li chiamano errori

Eppure il vento soffia ancora

Spruzza l’acqua alle navi sulla prora

E sussurra canzoni tra le foglie

Bacia i fiori, li bacia e non li coglie

Eppure sfiora le campagne

Accarezza sui fianchi le montagne

E scompiglia le donne fra i capelli

Corre a gara in volo con gli uccelli

Eppure il vento soffia ancora!!!

En het water is gevuld met schuim, de lucht met rook

Leprachemie vernietigt het leven in rivieren

Vogels die nauwelijks vliegen, doodziek

De koude interesse in het leven heeft de deuren geblokkeerd

Een heel eiland heeft een graf in de zee gevonden

Valse vooruitgang wilde een bom bewijzen

Dan regen die de dorst wegneemt van de aarde die leeft

In plaats daarvan leidt het tot de dood omdat het radioactief is

Toch waait de wind nog steeds

Spuit het water op de schepen op de boeg

En fluistert liedjes in de bladeren

Hij kust de bloemen, hij kust ze en plukt ze niet

Op een dag ontdekte geld de wereldoorlog

Hij gaf zijn bedorven teken aan het beestachtige instinct

Hij doodde, verbrandde, vernietigde in een droevige rozenkrans

En de hele aarde heeft zich in een zwarte lijkwade gewikkeld

En binnenkort de verborgen sleutel tot nieuwe geheimen

Dus ze zullen zelfs de planeten met modder bedekken

De oorlog tussen de zonnen zal de sterren willen vervuilen

Misdaden tegen het leven noemen ze fouten

Toch waait de wind nog steeds

Spuit het water op de schepen op de boeg

En fluistert liedjes in de bladeren

Hij kust de bloemen, hij kust ze en plukt ze niet

Toch raakt het het platteland

Streel de bergen op de heupen

En ruches van de vrouwen in hun haar

Loopt in vlucht competitie met vogels

Toch waait de wind nog!!!