Море для нас - Легион

Море, море, я слышу твой стон,

Вспышки молний рвут зенит.

Скоро, скоро начнётся циклон,

Мой корабль о камни разбит.

Пена, люди, обломки и смерть —

Нас накроет новый шквал.

Берег близко, но мне не успеть.

Ты прости меня, я устал.

Сколько стихов поглотит глубина?

Сколько мелодий таит тишина?

Ветер, ветер, я слышу твой смех,

Ты пошёл на нас войною.

Рифы, волны — хватит на всех,

Я увлёк людей за собою.

Сколько из них не вернётся домой?

Это мой грех, и я проклят судьбой.

О, помнишь ли ты цвет моих глаз?

Сколько лет будешь ждать?

Верить, как я верил всю жизнь,

Море для нас?

Это сердце так устало — камнем стало.

Сколько стихов поглотит глубина?

Сколько мелодий таит тишина?

О, помнишь ли ты цвет моих глаз?

Сколько лет будешь ждать?

Верить, как я верил всю жизнь,

Море для нас?

Это сердце так устало — камнем стало.

Море.

Море для нас.

Наше море.

Море для нас.

Zee, zee, ik hoor je kreunen,

Bliksemflitsen scheuren het zenit.

Binnenkort, binnenkort begint de cycloon

Mijn schip is gebroken op stenen.

Schuim, mensen, puin en dood -

We krijgen te maken met een nieuwe bui.

De kust is dichtbij, maar ik kan het niet halen.

Vergeef me, ik ben moe.

Hoeveel verzen zal de diepte absorberen?

Hoeveel melodieën zijn er in stilte?

Wind, wind, ik hoor je gelach

Je ging met ons ten strijde.

Riffen, golven - genoeg voor iedereen,

Ik nam mensen mee.

Hoeveel van hen zullen niet terugkeren naar huis?

Dit is mijn zonde en ik ben vervloekt door het lot.

Oh, herinner je je de kleur van mijn ogen nog?

Hoeveel jaar ga je wachten?

Om te geloven, zoals ik mijn hele leven geloofde,

Zee voor ons?

Dit hart is zo moe - het is een steen geworden.

Hoeveel verzen zal de diepte absorberen?

Hoeveel melodieën zijn er in stilte?

Oh, herinner je je de kleur van mijn ogen nog?

Hoeveel jaar ga je wachten?

Om te geloven, zoals ik mijn hele leven geloofde,

Zee voor ons?

Dit hart is zo moe - het is een steen geworden.

Zee.

zee voor ons.

Onze zee.

zee voor ons.