Ta Det Med Ro - Lars Vaular

Det e så mange rundt om her som vil dra meg ned

Og de få som e på vei oppover vil’kkje ta meg med

Men eg fortsetter som eg pleier, eg ska klare meg

Eg må ta det med ro, må bare ta med ro

Eg står på toppen av Fløyen, høyere enn de andre

Klarner tankene ifra støyen og larmen

I byen, men dras mot dypet som anker uten hav

Navnet på hjemmet mitt e der hatten min henger, har slitt ut skoen

Dras rundt i ring, vinglende i troen

Du skjønner, i sene nattetimer når eg har røykt for mye

Ser eg ansiktet til døde venner rundt om i byen

Spretter litt, men fatter at minnet mitt fucker med hodet mitt, alt har satt

sitt spor

Han ble drept for han bærte en byrde

Avisen skrev ingenting, for han drepte seg sjøl

Og eg føler meg svimmel, men

Prøver å bryte en sirkel og finne no' styrke med nevene hevet mot himmelen

Hvil i ferd, eg e hvileløs

Eg smiler skjevt, men min tvil e løs

Den løper løpsk i gatene

Må ringe en kompis før det e for sent, må ha en å prate med

Men kem e vi til å snakke

Stirrer døden i hvitøyet igjennom løpet av en hagle

Trukket opp et kort, sluppet opp for par

Fikk for mange spørsmål, sluppet opp for svar

Noen ganger våkner eg med tanken at det eneste eg kan se fram til e å sovne

igjen

På kvelden og drømme meg vekk

Selv om eg drømmer meg vekk

Kan eg aldri noen sinne glømme det vekk

Ka kan eg si om stedet eg bor?

Vel, det e 'kke mye, men det e mer enn du tror

Her e pes, her e stress, her e ves, her e gress

Her e knips, heroin, her e Gud, her i byen e det

Er zijn hier zoveel mensen die me naar beneden willen slepen

En de weinigen die op weg zijn, nemen mij niet mee

Maar ik ga door zoals ik gewoonlijk doe, het zal me wel lukken

Ik moet het rustig aan doen, ik moet het gewoon rustig aan doen

Ik sta bovenop Fløyen, groter dan de anderen

Maakt de geest vrij van het lawaai en het lawaai

In de stad, maar aangetrokken tot de diepten die voor anker gaan zonder zee

De naam van mijn huis e waar mijn hoed hangt, heeft de schoen versleten

Rondgesleept in een cirkel, wankelend in geloof

Zie je, 's avonds laat als ik te veel rook

Ik zie de gezichten van dode vrienden in de stad

Stuitert een beetje, maar realiseert zich dat mijn geheugen met mijn hoofd neukt, alles is ingesteld

zijn spoor

Hij werd gedood voor het dragen van een last

De krant schreef niets, omdat hij zelfmoord pleegde

En ik voel me duizelig, hoewel

Proberen een cirkel te doorbreken en kracht te vinden met zijn vuisten naar de hemel geheven

Rust in beweging, ik ben rusteloos

Ik glimlach scheef, maar mijn twijfels zijn los

Het loopt wild door de straten

Moet een vriend bellen voordat het te laat is, moet iemand hebben om mee te praten

Maar laten we praten

Kijkt de dood in het wit door een jachtgeweer

Een kaart opgesteld, laat staan ​​voor koppels

Heb je te veel vragen, laat de antwoorden los

Soms word ik wakker met de gedachte dat het enige waar ik naar uit kan kijken is om in slaap te vallen

nog een keer

In de avond en droom me weg

Ook al droom ik weg

Ik kan het nooit vergeten

Wat kan ik zeggen over de plaats waar ik woon?

Nou, het is niet veel, maar het is meer dan je denkt

Hier e pes, hier e stress, hier e ves, hier e gras

Hier e snaps, heroïne, hier e God, hier in de stad e it