Zombie - Laneve

Non ricordo più niente

Nemmeno il tuo volto

Hai stravolto il presente

Se ci penso lo scordo

Non ricordo l’amore

Sta per grandinare

Su questa relazione

Sulla mia determinazione

Un’altra birra ghiacciata in questo locale di merda

Una serata passata a dirsi di avere ragione a vicenda

Tagliare legami, parlare ad una sorda

Tu dimmi che mi ami ma poi taglia la corda

Tutto quello che abbiamo detto

È perso in questo letto

Sopra il cuore abbiamo un cerotto

Ma non si aggiusta mai ciò che è rotto

Mille crepe sulle nostre mani

Racconti bellissimi, hollywoodiani

Noi che siamo sempre stati strani

Io ti do il mio cuore ma poi tu lo sbrani

Ritornello

Barcolliamo in questa notte come zombie

Prendo botte ma tu non torni

Io ti cerco dentro 'sti giorni

Odio e amore ma a tempi alterni

Questa storia ci fa male, siamo gli inferni

Siamo stanchi, quasi morti, noi siamo eterni

Con il sogno di esserne esterni

Fa freddo, fa mille inverni

Attimi persi, sopra i miei versi

Noi siamo avversi in questi universi

Siamo oppressi dai nostri gesti

Siamo frutto dei mille incesti

Siamo modesti e poco moderni

Veleni in seni materni

Siamo cattivi, colpa dei giorni che passano lenti

E sono spenti

Ritornello

Barcolliamo in questa notte come zombie

Prendo botte ma tu non torni

Io ti cerco dentro 'sti giorni

Odio e amore ma a tempi alterni

Ik herinner me niets meer

Zelfs niet je gezicht

Je hebt het heden vervormd

Als ik eraan denk, vergeet ik het

Ik kan me geen liefde herinneren

Het gaat bijna hagelen

Over dit rapport

Over mijn vastberadenheid

Nog een ijskoud biertje in deze rotplek

Een avond doorgebracht met vertellen dat ze gelijk hadden tegenover elkaar

Stropdassen verbreken, praten met een dove persoon

Je vertelt me ​​dat je van me houdt, maar knipt dan het touw door

Alles wat we hebben gezegd

Hij is verdwaald in dit bed

Boven het hart hebben we een pleister

Maar wat kapot is, wordt nooit gerepareerd

Duizend scheuren in onze handen

Mooie Hollywoodverhalen

Wij die altijd vreemd zijn geweest

Ik geef je mijn hart, maar dan scheur je het

Nalaten

We strompelen deze nacht binnen als zombies

Ik krijg een pak slaag, maar je komt niet terug

Ik zoek je in deze dagen

Haat en liefde, maar afwisselende tijden

Dit verhaal doet ons pijn, we zijn de hellen

We zijn moe, bijna dood, we zijn eeuwig

Met de droom om erbuiten te zijn

Het is koud, het zijn duizend winters

Momenten verloren, over mijn verzen

We zijn ongunstig in deze universums

We worden onderdrukt door onze gebaren

Wij zijn de vrucht van duizend incests

We zijn bescheiden en niet erg modern

Gifstoffen in moederborsten

We zijn slecht, door de dagen die langzaam voorbij gaan

En ze zijn uitgeschakeld

Nalaten

We strompelen deze nacht binnen als zombies

Ik krijg een pak slaag, maar je komt niet terug

Ik zoek je in deze dagen

Haat en liefde, maar afwisselende tijden