Labbra - Laneve

Siamo il vuoto che abbiamo intorno

Siamo il mondo, noi siamo il giorno

Se io parto, poi non non torno

Volto scarno, freddo sul mio corpo

Un tuo ricordo sul mio collo

Le tue labbra ciò che voglio

Oggi è nero, oggi crollo

Tu sei l’onda ed io lo scoglio

E ti ricordi ogni mio sogno

Oggi ancora me ne vergogno

Cigno nero dentro allo stagno

Che mi guarda con un gran ghigno

Del tuo sorriso non ero degno

Ci siamo amati sotto ad un castagno

Tu principessa ma senza regno

Poesia perduta dentro ad un bagno

Tu ragazzina troppo cresciuta

Metti il rossetto da lì seduta

Bevi un po' di alcol che poi ti aiuta

Una sigaretta e la tua schiena nuda

Carne cruda, in un letto muta

Con lo sguardo di una sconosciuta

Una canzone un po' troppo acuta

Il vinile gira, ripetuta

Un fiocco di neve ci tocca

Noi Apollo e Dafne, il tempo si blocca

Pelle di seta, Albicocca

L’amore sboccia, il cielo fiocca

Il vino da questo bicchiere trabocca

Rosso sulla tua bocca

E questi avvoltoi vogliono i sogni tuoi

Favole che io creai

Ma non mi impegnai / e finì nei guai

Mille messaggi che imbottigliai

Fissammo il vuoto e poi la baciai

Lei lo dipinse, la provocai

Poi mi innamorai

E scrissi di quella quattro emozioni che raccimolai

Lei aveva freddo ed io la rassicurai

Ma sono neve e la gelai

Poi lei scappò, io la lasciai, l’abbandonai, e nei problemi affondai

Sporcai i miei abiti bianchi

In mezzo a sti fanghi

In mezzo a sti banchi di nebbia

Con gli occhi stanchi

Per poi trovarti

E riabbracciarti

Senza scordarti

Per riaddormentarmi sopra i tuoi fianchi

Immagini serie, pericolanti

Immagina sere e nostri istanti

Così distanti ma ancora intatti

Un fiocco di neve ci tocca

Noi Apollo e Dafne, il tempo si blocca

Pelle di seta, Albicocca

L’amore sboccia, il cielo fiocca

Il vino da questo bicchiere trabocca

Rosso sulla tua bocca

Wij zijn de leegte om ons heen

Wij zijn de wereld, wij zijn de dag

Als ik wegga, kom ik niet meer terug

Mager gezicht, koud op mijn lichaam

Een herinnering aan jou in mijn nek

Je lippen zijn wat ik wil

Vandaag is het zwart, vandaag stort ik in

Jij bent de golf en ik rock hem

En je herinnert je al mijn dromen

Vandaag schaam ik me er nog steeds voor

Zwarte zwaan in de vijver

Die me met een grote grijns aankijkt

Ik was je glimlach niet waard

We hielden van elkaar onder een kastanjeboom

Jij prinses maar zonder koninkrijk

Poëzie verloren in een badkamer

Jij overwoekerde kleine meid

Zet je lippenstift op terwijl je daar zit

Drink een beetje alcohol, dat zal je dan helpen

Een sigaret en je blote rug

Rauw vlees, in een stom bed

Met de blik van een vreemde

Een nummer dat een beetje te scherp is

Het vinyl draait, herhaald

Een sneeuwvlok raakt ons

Wij Apollos en Daphne, de tijd staat stil

Zijden huid, Abrikoos

Liefde bloeit, de lucht schilfert

De wijn vloeit uit dit glas

Rood op je mond

En deze gieren willen je dromen

Fabels die ik heb gemaakt

Maar ik verloofde me niet / en kwam in de problemen

Duizend berichten die ik heb gebotteld

We staarden in de leegte en toen kuste ik haar

Zij schilderde het, ik provoceerde haar

Toen werd ik verliefd

En ik schreef over die vier emoties die ik verzamelde

Ze had het koud en ik stelde haar gerust

Maar ze zijn sneeuw en ik bevroor

Toen rende ze weg, ik verliet haar, ik liet haar in de steek en ik verzonk in de problemen

Ik heb mijn witte kleren bevuild

In het midden van deze modder

Te midden van deze mistbanken

Met vermoeide ogen

Om jou dan te vinden

En knuffel je weer

Zonder jou te vergeten

Om weer op je heupen in slaap te vallen

Serieuze, gevaarlijke beelden

Stel je avonden en onze momenten voor

Zo ver weg maar nog steeds intact

Een sneeuwvlok raakt ons

Wij Apollos en Daphne, de tijd staat stil

Zijden huid, Abrikoos

Liefde bloeit, de lucht schilfert

De wijn vloeit uit dit glas

Rood op je mond