Ottobre - Laneve

Mi hai lasciato sulla schiena segni e mille graffi

Mille grazie, eco dei tuoi schiaffi

Siamo distanti, distinti, un bo' buffi

Molesti, se ti chiamo litighiamo e poi tu sbuffi

Siamo nudi, senza foglie, come alberi

Tremiamo al vento

Scansati

Hai paura amore, è Halloween

Non sento più l’amore e battiti

Tu toccami i capelli, calmami

Distruggi attimi

Poi perdimi

Tu sei lontana, lontana, sei in America

E l’America è lontana, tu fai l’isterica

Io non ho le palle per venire lì da te

Senza futuro, canto senza l’obra di un cachet

Mi urli contro

Io sono pronto per prendermi tutto

Senza sconto

Questo è un affronto

Prima eri la protagonista di ogni racconto

Mo paghi il conto

Sei sola

Fissi il tramonto

E mi dici che dobbiamo dormire di sera

È una galera il lavoro e la carriera

La musica è vera, è una lamiera

Lei è bella vera, digito frasi banali su una tastiera

Ma non ti invio il messaggio perchè, no, non c’ho le palle

La tua bella vita, il tuo ex, tutte balle

Hai freddo?

Appoggiati la giacca sulle spalle

È quasi inverno, vuoi andare al mare, guardi le stelle

La città si chiude, il buio avanza

I nostri copri nudi e l’arroganza

I tuoi saluti, spegni il telefono che ne ho abbastanza

Una carezza, una carenza, una dimenticanza

Je hebt sporen en duizend krassen op mijn rug achtergelaten

Hartelijk dank, echo van uw klappen

We zijn afstandelijk, duidelijk, a bo' buffi

Je bent lastig, als ik je bel, maken we ruzie en dan snuif je

We zijn naakt, zonder bladeren, als bomen

We trillen in de wind

Ga uit de weg

Je bent bang liefje, het is Halloween

Ik voel geen liefde en beats meer

Je raakt mijn haar aan, kalmeert me

Vernietig momenten

Verlies mij dan

Je bent ver weg, ver weg, je bent in Amerika

En Amerika is ver weg, wees hysterisch

Ik heb niet de ballen om naar je toe te komen

Zonder toekomst zing ik zonder de obra van een cachet

Je schreeuwt tegen me

Ik ben klaar om het allemaal aan te pakken

Zonder korting

Dit is een stompzinnigheid

Vroeger was je de hoofdrolspeler van elk verhaal

Mo betaal de rekening

Bent u alleen

Je staart naar de zonsondergang

En jij vertelt me ​​dat we 's avonds moeten slapen

Je werk en carrière is een gevangenis

De muziek is echt, het is plaatwerk

Ze is heel mooi, ik typ triviale zinnen op een toetsenbord

Maar ik zal je het bericht niet sturen omdat, nee, ik heb de ballen niet

Je goede leven, je ex, allemaal leugens

Heb je het koud?

Leg de jas op je schouders

Het is bijna winter, je wilt naar de zee, naar de sterren kijken

De stad sluit zich, het duister nadert

Onze naakte dekens en arrogantie

Met vriendelijke groeten, zet de telefoon uit, ik heb er genoeg van

Een streling, een gemis, een onoplettendheid