Шпалер - Крематорий

В моем нагрудном кармане дыра,

А под дырой у меня доброе сердце,

Прозрачное как стекло.

Я пел их песни, пил их вино,

Мне было так хорошо до тех пор,

Пока не стало темно.

О, я зажег дым-траву,

Я зарядил свежим газом свой шпалер,

Я вдохнул в себя дозу

Такую, чтобы внутри взошло Солнце!

Из местной клиники на волю в пампасы

Убежал идиот, влез на пальму

И откусил себе хвост.

А на улице чистой любви

Негры взорвали роддом и всех наших

Посадили на кол.

О, это апартеид,

Вместо счастья кусочек дерьма,

И бог знает когда

Над Африкой вновь взойдет Солнце!

Око за око, зуб за зуб, рот за рот.

Ты стала липкой как мед, значит скоро

Белая грязь потечет.

А мы вальсируем на скользком столе,

И сквозь дыру в потолке видим космос.

Мы свободны уже!

О, открой, милая, рот, —

Я вложу в него свой пистолетик.

Я нажму на курок,

Приготовься, сейчас брызнет Солнце!..

Er zit een gat in mijn borstzak

En onder het gat heb ik een goed hart,

Transparant als glas.

Ik zong hun liedjes, dronk hun wijn,

Ik voelde me zo goed totdat

Tot het donker werd.

Oh, ik stak het rookgras aan,

Ik laadde mijn trellis met vers gas,

Ik ademde een dosis in

Zodat de zon binnen opkomt!

Van de plaatselijke kliniek tot vrijheid in de pampa

De idioot rende weg, klom in een palmboom

En beet zijn staart af.

En op de straat van pure liefde

De negers bliezen de kraamkliniek op en al onze...

Ze hebben me op het spel gezet.

Oh het is apartheid

In plaats van geluk, een stuk stront

En God weet wanneer

De zon komt weer op boven Afrika!

Oog om oog, tand om tand, mond om mond.

Je werd zo snel plakkerig als honing

Witte modder zal stromen.

En we walsen op een gladde tafel,

En door het gat in het plafond zien we ruimte.

We zijn al vrij!

Oh, open je mond, schat, -

Ik steek mijn pistool erin.

Ik haal de trekker over

Maak je klaar om de zon te laten schijnen!