Кащенко - Крематорий

Как Антей, на своих плечах

Я несу тебя,

А в душе моей то ли Мулен Руж,

То ли Герника.

Я на службе пью кофе с сахаром,

А ты звонишь весь день,

То зайди туда, то купи того,

То что-нибудь ещё.

Ах, если б у меня был гениальный ум, я бы снял кино.

Кино про то, как в ненависть превращается любовь.

Как, выдавив слезу, ты впадаешь в запой,

И увозят тебя в Кащенко, а я машу тебе рукой,

Прощай любимая.

Каждую ночь, как только ты уснёшь,

Весь дом трясётся от храпа.

Ах, если б был сейчас тридцать седьмой,

Я бы сдал тебя в гестапо.

А если б у меня был гениальный ум, я бы создал НЛО.

И умчался куда-нибудь от тебя далеко.

Выдавив слезу, ты впала бы в запой,

И жизнь бы кончила в Кащенко, да ну и бог с тобой,

Прощай любимая.

Пой, Кащенко, пой…

Zoals Antaeus, op zijn schouders

Ik draag u

En in mijn ziel is het de Moulin Rouge,

Of Guernica.

Ik drink koffie met suiker in de dienst,

En je belt de hele dag

Ga er dan heen en koop dan die

Dat iets anders.

Als ik een briljante geest had, zou ik een film maken.

Een film over hoe liefde verandert in haat.

Hoe je, nadat je een traan hebt uitgeknepen, in een eetbui valt,

En ze nemen je mee naar Kashchenko, en ik zwaai naar je,

Vaarwel lieverd.

Elke nacht, zodra je in slaap valt,

Het hele huis trilt van het snurken.

Ach, als het nu de zevenendertigste was,

Ik zou je aangeven bij de Gestapo.

En als ik een briljante geest had, zou ik een UFO maken.

En rende weg ergens ver weg van jou.

Als je een traan uitknijpt, zou je in een eetbui vallen,

En het leven zou zijn geëindigd in Kashchenko, en God zij met u,

Vaarwel lieverd.

Zing, Kasjtsjenko, zing ...