Oh Que Será - Kino

Oh, ¿qué será, qué será?

¿Qué será, qué será?

Oh, ¿qué será, qué será?

Veo que ya lo conseguiste

¿Estás feliz?

No lo puedo deducir por esa cara triste

La verdad me odia

Como en un principio

La rabia, la rhapsodia de Freddy

El poema y su parodia

De viaje por el mundo como Ed, Edd y Eddy

En las drogas me vi

Pues no supe medir las consecuencias, no

Solo me queda maldecir, ¿que?

Lo que otros bendicen con frecuencia

Estaré en paz, cuando lo que gane no me llene

Y lo que pierda no me vacie y me frene

Lo anterior fue jodolowsky

Al César lo que es del César

No es mía la cita

Pero me pone a pensar

Que si existen causas perdidas o si los muertos resucitan

Oh, ¿qué será, qué será?

Que lo que consigo, ya no lo quiero

Que lo que no tengo, es lo que deseo

Que lo que no veo, es lo que no creo

Es la naturaleza del ser humano

Porque al fin y al cabo somos animales

Guiados por costumbres en lo cotidiano

Aliados o rivales

Intente llenar mi ego, con rimas egocéntricas

O ser el más original

Con impensadas métricas

Pero la técnica más simple, es la natural

La que no piensa ni deduce, solo brota

Se satisface sólo a ella, como el que no lo rota

Rotas la ilusiones

Y cientos de hojas intentando ser canciones

Que la mente afloja y el corazón se ríe

De lo que el cerebro piensa, o tal vez llora

Porque quiere desahogarse sin que lo miren

Y disfrutar la vida antes que llegue la hora

El egoísmo aporta, no se cohíbe

Y la solidaridad también prohíbe

Es la balanza quien decide

Que como te contienes y como te deshinibes

Oh, ¿qué será, qué será?

Que lo que consigo, ya no lo quiero

Que lo que no tengo, es lo que deseo

Que lo que no veo, es lo que no creo

Es la naturaleza del ser humano

Porque al fin y al cabo somos animales

Guiados por costumbres en lo cotidiano

Aliados o rivales

Oh, ¿qué será, qué será?

Que lo que consigo, ya no lo quiero

Que lo que no tengo, es lo que deseo

Que lo que no veo, es lo que no creo

Es la naturaleza del ser humano

Porque al fin y al cabo somos animales

Guiados por costumbres en lo cotidiano

Aliados o rivales

¿Qué será, qué será?

Oh ¿qué será, qué será?

Que vive en las ideas de esos amantes

Que cantan los poetas más delirantes

Y juran los profetas emborrachados

Oh wat zal het zijn, wat zal het zijn?

Wat wordt het, wat wordt het?

Oh wat zal het zijn, wat zal het zijn?

Ik zie dat je hem al hebt

Ben je blij?

Ik kan het niet zien aan dat droevige gezicht

de waarheid haat me

zoals in het begin

Rage, Freddy's Rhapsody

Het gedicht en zijn parodie

De wereld rondreizen zoals Ed, Edd en Eddy

Ik zag mezelf in drugs

Nou, ik wist niet hoe ik de gevolgen moest meten, nee

Ik hoef alleen maar te vloeken, wat?

Wat anderen vaak zegenen

Ik zal in vrede zijn, wanneer wat ik verdien me niet vervult

En wat ik verlies, maak me niet leeg en houd me tegen

Het bovenstaande was jodolowsky

Wat is van Caesar?

De quote is niet van mij

Maar het zet me aan het denken

Dat als er verloren zaken zijn of als de doden opstaan

Oh wat zal het zijn, wat zal het zijn?

Dat wat ik krijg, wil ik niet meer

Dat wat ik niet heb is wat ik wil

Dat wat ik niet zie, is wat ik niet geloof

Het is de aard van het mens zijn

Want we zijn tenslotte dieren

Geleid door de douane in het dagelijks leven

bondgenoten of rivalen

Probeer mijn ego te vullen, met egocentrische rijmpjes

Of wees de meest originele

Met onverwachte statistieken

Maar de eenvoudigste techniek is de natuurlijke

Degene die niet denkt of deduceert, ontspruit alleen

Het bevredigt alleen haar, zoals degene die het niet draait

Je doorbreekt de illusies

En honderden bladeren die liedjes proberen te zijn

Dat de geest losser wordt en het hart lacht

Van wat het brein denkt, of misschien huilt het

Omdat hij stoom af wil blazen zonder bekeken te worden

En geniet van het leven voordat de tijd daar is

Egoïsme draagt ​​bij, het wordt niet geremd

En solidariteit verbiedt ook

Het is de balans die beslist

Dat is hoe je jezelf in bedwang houdt en hoe je jezelf ontremt

Oh wat zal het zijn, wat zal het zijn?

Dat wat ik krijg, wil ik niet meer

Dat wat ik niet heb is wat ik wil

Dat wat ik niet zie, is wat ik niet geloof

Het is de aard van het mens zijn

Want we zijn tenslotte dieren

Geleid door de douane in het dagelijks leven

bondgenoten of rivalen

Oh wat zal het zijn, wat zal het zijn?

Dat wat ik krijg, wil ik niet meer

Dat wat ik niet heb is wat ik wil

Dat wat ik niet zie, is wat ik niet geloof

Het is de aard van het mens zijn

Want we zijn tenslotte dieren

Geleid door de douane in het dagelijks leven

bondgenoten of rivalen

Wat wordt het, wat wordt het?

Oh wat zal het zijn, wat zal het zijn?

Dat leeft in de ideeën van die geliefden

Dat de meest bedrieglijke dichters zingen

En de dronken profeten zweren