Нелётная - Хамиль

Вечерний ветер ворошит город будто улей,

Люди ловят машины — бегут от бури.

Ещё одна затяжка пробирает будто ток,

И я выкручиваю руль — бурный поток.

Объекты в зеркале ближе, чем кажутся,

В сигаретном пепле вся моя джинса.

Это от того, что я отвлекся только на мгновение,

И поймал взгляд спутницы на заднем сидении.

Решил тебя подбросить до аэропорта,

В такси много запросят, хотя сидят без работы.

Ты на легке так — это твой конец уикенда?

А я свободен и мне торопиться некуда.

Выглядишь круто, хотя видно, что полна забот,

А тут сплошная скука, как высокий забор.

Ты живешь в столице, там высотки внушают важность,

А тут провинция, в общем безбашенность.

И тебе хочется подальше быть от этих стен,

От тревоги, от бесконечно ноющих сирен.

От толпы знакомых — хохочущих, как стадо гиен.

Похоже, что их судно взяло опасный крен.

Ты ведь привыкла действовать на полной скорости,

А тут понятно все пинают сидя в офисе.

Смотри-ка!

Люди даже без зонтов,

Обещали мелкий дождь, а тут такой потоп.

Припев:

Радио твердит, что гроза подходит ближе

И что могут отменить чей-то там полёт.

Пусть льёт, не унимается до самой крыши.

Всю ночь напролёт пусть льёт!

Радио твердит, что гроза подходит ближе

И что могут отменить чей-то там полёт.

Пусть льёт, не унимается до самой крыши.

Всю ночь напролёт пусть льёт!

Усни мой несчастный город за спиной, скорей усни,

Остынь от вечных понтов и от пустой возни.

Отдохни ты наконец от разной болтовни

И пусть гроза смоет прочь всю эту гниль.

Бежать бы со всех ног от этого кино,

Я всё равно только брожу тут, как вино.

Мне нужен парашют и нажать красную кнопку,

А для начала надо явно сменить обстановку.

Ты говоришь там просто сказочная осень,

Не смотри на меня так — я не напрашиваюсь в гости.

Как бы я не спешил — я тот ещё пассажир.

Это все миражи — я не впишусь ни в чей режим.

Мы тут болтаем, а дождь хоть бы немного стих.

Пойду узнаю какие-то подробности.

Ближайший рейс задерживают до утра,

А может взять себе билет на последний ряд?

Припев:

Радио твердит, что гроза подходит ближе

И что могут отменить чей-то там полёт.

Пусть льёт, не унимается до самой крыши.

Всю ночь напролёт пусть льёт!

Радио твердит, что гроза подходит ближе

И что могут отменить чей-то там полёт.

Пусть льёт, не унимается до самой крыши.

Всю ночь напролёт пусть льёт!

De avondwind beroert de stad als een bijenkorf,

Mensen vangen auto's - rennen voor de storm.

Weer een trekje gaat als een lopend vuurtje

En ik draai aan het stuur - een stormachtige stroom.

Objecten in de spiegel zijn dichterbij dan ze lijken

Al mijn spijkerbroeken zitten in de as van sigaretten.

Dit komt door het feit dat ik maar even werd afgeleid,

En ik trok de aandacht van mijn metgezel op de achterbank.

Ik besloot je een lift naar het vliegveld te geven,

Taxi zal veel vragen, hoewel ze zonder werk zitten.

Je bent aan de longe dus is dit je einde van het weekend?

En ik ben vrij en ik heb nergens om me te haasten.

Je ziet er cool uit, hoewel je kunt zien dat je vol zorgen bent,

En dan pure verveling, als een hoog hek.

Je woont in de hoofdstad, waar wolkenkrabbers belangrijk zijn,

En hier is de provincie, in het algemeen, roekeloosheid.

En je wilt weg zijn van deze muren,

Van angst, van eindeloos jammerende sirenes.

Van een menigte kennissen - lachend als een kudde hyena's.

Het lijkt erop dat hun schip een gevaarlijke lijst heeft opgesteld.

Je bent gewend om op volle snelheid te handelen,

En dan is het begrijpelijk dat iedereen schopt terwijl hij op kantoor zit.

Bekijk dit eens!

Mensen zonder paraplu's

Ze beloofden lichte regen, en dan zo'n overstroming.

Refrein:

De radio zegt steeds dat de storm dichterbij komt

En dat ze daar iemands vlucht kunnen annuleren.

Laat het gieten, niet tot aan het dak.

Laat het de hele nacht gieten!

De radio zegt steeds dat de storm dichterbij komt

En dat ze daar iemands vlucht kunnen annuleren.

Laat het gieten, niet tot aan het dak.

Laat het de hele nacht gieten!

Slaap mijn ongelukkige stad achter, slaap spoedig,

Koel af van eeuwige opschepperij en lege ophef.

Neem eindelijk een pauze van verschillende chatter

En laat de storm al dit rot wegspoelen.

Ren zo snel als je kunt vanuit deze film,

Ik dwaal hier nog steeds gewoon rond als wijn.

Ik heb een parachute nodig en druk op de rode knop

En om te beginnen moet je de situatie duidelijk veranderen.

Je zegt dat er gewoon een fantastische herfst is,

Kijk me niet zo aan - ik vraag niet om een ​​bezoek.

Hoe snel ik ook ben, ik ben nog steeds een passagier.

Dit zijn allemaal luchtspiegelingen - ik pas in niemands regime.

We kletsen hier en de regen is in ieder geval een beetje afgenomen.

Ik ga wat details halen.

De volgende vlucht is uitgesteld tot de ochtend,

Of misschien een kaartje nemen voor de laatste rij?

Refrein:

De radio zegt steeds dat de storm dichterbij komt

En dat ze daar iemands vlucht kunnen annuleren.

Laat het gieten, niet tot aan het dak.

Laat het de hele nacht gieten!

De radio zegt steeds dat de storm dichterbij komt

En dat ze daar iemands vlucht kunnen annuleren.

Laat het gieten, niet tot aan het dak.

Laat het de hele nacht gieten!