Comedy - Keimzeit

Ich brech' es auseinander, wenn’s von sich aus nicht mehr hlt —

Und schaff' den alten Plunder um die Ecke.

Bleibst du in der Stadt, so hau' ich von dir ab —

Auch wenn ich mich im Dunkeln nach dir strecke.

Durch die Eingangstr gesegelt kommt mein linker Schuh in Schwung —

Der rechte wrde so was niemals machen.

Billig war das Leder und die Schritte noch sehr jung —

Unerfahren in komplizierten Sachen.

Die Comedy auf deinen Lippen verlangt eine von meinen Rippen

Fr die Knigin!

Leise, hab' ich mir gedacht, will ich dich verzaubern —

Schnell und laut, das wr' zu offensichtlich.

Doch dann, aus Versehen abgerutscht, glitt ich dir zu Fen —

Unterm Tisch, da war das alles nicht mehr wichtig.

Pausenlos weggeguckt, alles bersehen —

Der Startschu hngt noch klitschna auf der Leine.

Ein Katzenjammer aussichtslos bettelt um sein Glck —

Und erinnert mich ganz deutlich an das meine…

Die Comedy auf deinen Lippen verlangt eine von meinen Rippen

Fr die Knigin!

Fr den Allmchtigen!

Ik zal het uit elkaar halen als het niet langer stand kan houden -

En haal de oude rotzooi om de hoek.

Als je in de stad blijft, onderbreek ik je -

Zelfs als ik in het donker naar je reik.

Zeilend door de voordeur, krijgt mijn linkerschoen vaart -

De juiste zou zoiets nooit doen.

Het leer was goedkoop en de trappen waren nog erg jong -

Onervaren in ingewikkelde zaken.

De komedie op je lippen eist een van mijn ribben

Voor de koningin!

Rustig, dacht ik bij mezelf, ik wil je betoveren -

Snel en luid, dat zou te voor de hand liggend zijn.

Maar toen, per ongeluk uitglijden, gleed ik uit aan je voeten-

Onder de tafel was dat allemaal niet meer belangrijk.

Voortdurend de andere kant op kijken, alles over het hoofd zien -

Het startschot hangt nog aan de lijn.

Een hopeloze kater smeekt om zijn geluk -

En doet me heel duidelijk denken aan mijn...

De komedie op je lippen eist een van mijn ribben

Voor de koningin!

Voor de Almachtige!