Amnesia - K Rino

I don’t know where I’m at or who I am, I’m being asked

If I recognize certain places and faces, scriptures and diagrams

Evaluations to see where my mind is

They said I’ll understand in due time but I don’t know what time is

They bring a woman in to visit me

And she descriptively begins to give to me vivid periods of my history

I’m trying to figure out who this could be

A mystery it all persist to be, right now I don’t even exist to me

She kisses me like she been missing me

Then instantly the doctor gives her paper with twenty words on a list to me

For hours he tried to empower me

And out of the twenty, nineteen I couldn’t place but one was jumping out at me

I don’t feel crazy, I’m very sane

I’m trying to gain recollection, the doctor matches pictures up to every name

I try to concentrate to remember but nothing comes

I overheard the doctor tell the same lady I’m suffering from Amnesia

My world, ain’t the same

Don’t know who I am, I don’t know my name

Can’t remember my life, I can’t remember my ways

Can’t remember my nights, I can’t remember my days

Now, they bring me to a different bed and hooked me up to a machine

That gave his thoughts when they strapped it to your head

Was I a righteous man or evil dude, they judged my feelings

To certain words based on how fast the needle moves

My reactions would diversify, the words they said sparked emotion

Some made me laugh and others made me cry

The needle jumped out at a crazy pace and when he said

The word from the list that he gave me, I saw the lady’s face

They brought a young child in

Who began to shed tears until he looked into my eyes and started smiling

Like he was happy that he found me, something was familiar about the feeling

When he wrapped his arms around me, listen

Something is coming back, I’m reminiscing

A distant memory of me and this child but there was somebody missing

Where was this other person at, part of this puzzle could be deciphered

If something could bring that person back

It’s no mirrors in this room I’m at, to prove this fact

They handed me a picture of myself and I asked em who is that

I start to drag like I’m going mad

It was something making me feel hatred for this picture even though I had

Amnesia

(Hook x2)

I tore the picture up and then I screamed

The frustration of not knowing nothing of nobody was just too extreme

Hopes that my memory could be redeemed

I’m still struggling with the one word that seemed to outshine the other 19

They strapped me down like a wild man, the lady walked back in the room

With another female who held the child’s hand

When I felt that presence it calmed me, but as they swarmed me

The calm became a storm cause what they sung alarmed me

I heard the hate they spoke with optics blurred

Telling me the reason I forgot them and myself was I forgot the word

Right then I felt it like a gust of wind

A voice said wake up, I heard clapping and I was on a stage with 2 other men

Opened my eyes and realized, G

A hypnotist had hypnotized another man and at the same time hypnotized me

He said raise your arm and hold it up

The other hypnotized man was the Dr and in my hand the list was folded up

I opened it wondering what can it be

It was the 19 words from the fantasy, the list consists of friends and family

Yeah my mother wife and son is who those people was

And the one word from the list that seemed to stand out was the word 'Love'

Suppressed in my subconscience mind, amnesia in this case

Is when love is in you but you forget to show it all the time

Now back to normal, he’s converting me

Said I wouldn’t recall a thing, went back to my seat

And told Dope, «I told you it wouldn’t work on me»

Amnesia

Ik weet niet waar ik ben of wie ik ben, er wordt mij gevraagd

Als ik bepaalde plaatsen en gezichten, geschriften en diagrammen herken

Evaluaties om te zien waar ik aan toe ben

Ze zeiden dat ik het te zijner tijd zal begrijpen, maar ik weet niet hoe laat het is

Ze brengen een vrouw binnen om me te bezoeken

En ze begint beschrijvend me levendige perioden van mijn geschiedenis te geven

Ik probeer erachter te komen wie dit zou kunnen zijn

Een mysterie dat het allemaal blijft, op dit moment besta ik niet eens voor mij

Ze kust me alsof ze me mist

Dan geeft de dokter me meteen haar papier met twintig woorden op een lijst

Urenlang probeerde hij me te machtigen

En van de twintig, negentien kon ik niet plaatsen, maar één sprong naar me uit

Ik voel me niet gek, ik ben heel verstandig

Ik probeer herinneringen op te halen, de dokter matcht foto's met elke naam

Ik probeer me te concentreren om te onthouden, maar er komt niets

Ik hoorde de dokter tegen dezelfde dame zeggen dat ik aan geheugenverlies lijd

Mijn wereld, is niet hetzelfde

Ik weet niet wie ik ben, ik weet mijn naam niet

Ik kan mijn leven niet herinneren, ik kan mijn manieren niet herinneren

Ik kan mijn nachten niet herinneren, ik kan mijn dagen niet herinneren

Nu brengen ze me naar een ander bed en sloten ze me aan op een machine

Dat gaf zijn gedachten toen ze het aan je hoofd vastmaakten

Was ik een rechtvaardig man of een slechte kerel, ze beoordeelden mijn gevoelens

Bepaalde woorden op basis van hoe snel de naald beweegt

Mijn reacties zouden diversifiëren, de woorden die ze zeiden wekten emotie op

Sommigen maakten me aan het lachen en anderen maakten me aan het huilen

De naald sprong er in een waanzinnig tempo uit en toen hij zei:

Het woord uit de lijst dat hij me gaf, ik zag het gezicht van de dame

Ze brachten een jong kind binnen

Die begon te huilen totdat hij in mijn ogen keek en begon te glimlachen

Alsof hij blij was dat hij me had gevonden, iets was bekend aan het gevoel

Toen hij zijn armen om me heen sloeg, luister

Er komt iets terug, ik haal herinneringen op

Een verre herinnering aan mij en dit kind, maar er ontbrak iemand

Waar was deze andere persoon, een deel van deze puzzel kan worden ontcijferd

Als iets die persoon terug zou kunnen brengen

Het zijn geen spiegels in deze kamer waar ik ben, om dit feit te bewijzen

Ze gaven me een foto van mezelf en ik vroeg ze wie dat is

Ik begin te slepen alsof ik gek word

Het was iets waardoor ik haat voelde voor deze foto, ook al had ik

Geheugenverlies

(haak x2)

Ik heb de foto verscheurd en toen schreeuwde ik

De frustratie om van niemand niets te weten was gewoon te extreem

Hoopt ​​dat mijn geheugen kan worden ingewisseld

Ik worstel nog steeds met het ene woord dat de andere leek te overtreffen 19

Ze bonden me vast als een wilde man, de dame liep terug de kamer in

Met een andere vrouw die de hand van het kind vasthield

Toen ik die aanwezigheid voelde, kalmeerde het me, maar toen ze me overspoelden

De rust werd een storm, want wat ze zongen maakte me ongerust

Ik hoorde de haat die ze spraken met optica wazig

Vertelde me de reden dat ik ze vergat en mezelf was dat ik het woord vergat

Op dat moment voelde ik het als een windvlaag

Een stem zei wakker worden, ik hoorde klappen en ik stond op een podium met 2 andere mannen

Opende mijn ogen en realiseerde me, G

Een hypnotiseur had een andere man gehypnotiseerd en tegelijkertijd mij gehypnotiseerd

Hij zei hef je arm op en houd hem omhoog

De andere gehypnotiseerde man was de dokter en in mijn hand lag de lijst opgevouwen

Ik opende het en vroeg me af wat het kan zijn

Het waren de 19 woorden uit de fantasie, de lijst bestaat uit vrienden en familie

Ja, mijn moeder, vrouw en zoon zijn wie die mensen waren

En het enige woord uit de lijst dat eruit leek te springen, was het woord 'Liefde'

Onderdrukt in mijn onderbewustzijn, geheugenverlies in dit geval

Is wanneer er liefde in je is, maar je vergeet het de hele tijd te laten zien

Nu weer normaal, hij zet me om

Zei dat ik me niets zou herinneren, ging terug naar mijn stoel

En zei tegen Dope: "Ik zei toch dat het bij mij niet zou werken"

Geheugenverlies