Hymn for Her - Just Jack

I feel sorry for the Dads

Little baby looks like a ho

And why does she look like a ho?

Cause the man over there said so

And I feel sorry for the Mums

Princess in the skimpiest garms

You can see all the bones in her arms

I think it’s time to go home

Go home

Go home

I feel sorry for the dreams

Cause the dreams always get the blame

And never get a chance to shine

Cause they only exist in her mind

And I feel sorry for her friends

Cause the jealousy’s eating them up

Hometown boys and girls

Never quite making the cut…

So they’ll be staying at home

At home

At home

I feel sorry for the land

In the cold of the dawn

Cradling our heroin

Broken and torn

No soul was sold

It was only a loan

Now she’ll be making a claim

And taking it home

Home

Home

She falls asleep so slow

That the eye can’t follow

I feel sorry for the dreams

Cause the dreams always get the blame

And never get a chance to shine

Cause they only exist in her mind

And I feel glad for her friends

Though the jealousy’s eating them up

Hometown boys and girls

Never quite making the cut…

So they’ll be staying at home

At home

At home

Ik heb medelijden met de vaders

Kleine baby ziet eruit als een ho

En waarom ziet ze eruit als een hoer?

Omdat de man daar zei dat

En ik heb medelijden met de moeders

Prinses in de meest schrale kleding

Je kunt alle botten in haar armen zien

Ik denk dat het tijd is om naar huis te gaan

Ga naar huis

Ga naar huis

Ik heb medelijden met de dromen

Want de dromen krijgen altijd de schuld

En krijg nooit de kans om te schitteren

Omdat ze alleen in haar gedachten bestaan

En ik heb medelijden met haar vrienden

Want de jaloezie eet ze op

Jongens en meisjes uit de woonplaats

Komt nooit helemaal uit de verf...

Ze blijven dus thuis

Thuis

Thuis

Ik heb medelijden met het land

In de kou van de dageraad

Onze heroïne wiegen

Gebroken en gescheurd

Er is geen ziel verkocht

Het was maar een lening

Nu gaat ze een claim indienen

En mee naar huis nemen

Thuis

Thuis

Ze valt zo traag in slaap

Dat het oog niet kan volgen

Ik heb medelijden met de dromen

Want de dromen krijgen altijd de schuld

En krijg nooit de kans om te schitteren

Omdat ze alleen in haar gedachten bestaan

En ik ben blij voor haar vrienden

Hoewel de jaloezie ze opeet

Jongens en meisjes uit de woonplaats

Komt nooit helemaal uit de verf...

Ze blijven dus thuis

Thuis

Thuis