Bricks - Jenny Owen Youngs

There’s bricks in the yard

Falling where they flew

I’m sure mom and dad

Won’t give a sitch for one or two

Building no hagards that travels left to rest

Building is better but breaking is easy and I dont know which to trust

I think there must be something wrong with me

Like the path that goes unwatched among the very finest edge

My eyes are all wide and my stomach distends

And I’ll do whatver you say

I’ll say whatever you want

If you just put that away

If you just perish that thought

Why can’t we be a normal family?

And I’ll count my footsteps across the garden stones

The faintest love glides six above cement and rust and bones

And I’ll gather my eggshells softly I guess till I have enough to fill up the

nest you’re on

Draw up the blue prints but I’ll never use them

Now I’ve only ever offered you myself and you always say it’s not enough

Pray for your paralysis while I’m, while I’m coating for your touch

And I’ll do whatver you say

And I will say whatever you want

If you just put that away

If you just perish that thought

Oh, you talk about violence like it doesn’t exist

As a fire is a womb

And a womb is a fist

And I’ll bend with for thee

When your tongue comes unglued

But I’ll seize up inside

If your mouth says it’s true

Don’t you wanna be a normal family?

A normal family

I’m a steel wall

I don’t want to see anything at all

I’m a steel wall

I don’t need to feel anything at all

I don’t want to see anything, and I don’t need to feel anything

I don’t want to know anything at all

Er zijn stenen in de tuin

Vallen waar ze vlogen

Ik weet zeker dat mama en papa

Zal niet schelen voor een of twee

Geen hagards bouwen die naar links reizen om te rusten

Bouwen is beter, maar breken is gemakkelijk en ik weet niet welke ik moet vertrouwen

Ik denk dat er iets mis met mij moet zijn

Zoals het pad dat onbewaakt blijft tussen de allerbeste randen

Mijn ogen zijn wijd opengesperd en mijn maag zet uit

En ik zal doen wat je zegt

Ik zal zeggen wat je wilt

Als je dat gewoon opbergt

Als je die gedachte gewoon vergaat

Waarom kunnen we geen normaal gezin zijn?

En ik tel mijn voetstappen over de tuinstenen

De zwakste liefde glijdt zes boven cement en roest en botten

En ik zal mijn eierschalen zachtjes verzamelen, denk ik totdat ik genoeg heb om de

nest waar je op zit

Maak de blauwdrukken, maar ik zal ze nooit gebruiken

Nu heb ik je alleen mezelf aangeboden en jij zegt altijd dat het niet genoeg is

Bid voor je verlamming terwijl ik ben, terwijl ik me omhul voor je aanraking

En ik zal doen wat je zegt

En ik zal zeggen wat je wilt

Als je dat gewoon opbergt

Als je die gedachte gewoon vergaat

Oh, je praat over geweld alsof het niet bestaat

Zoals een vuur een baarmoeder is

En een baarmoeder is een vuist

En ik zal voor je buigen

Wanneer je tong losraakt

Maar ik grijp van binnen

Als je mond zegt dat het waar is

Wil je geen normaal gezin zijn?

Een normaal gezin

Ik ben een stalen muur

Ik wil helemaal niets zien

Ik ben een stalen muur

Ik hoef helemaal niets te voelen

Ik wil niets zien en ik hoef ook niets te voelen

Ik wil helemaal niets weten