Tutto torna - Izi

Da quando ero piccolo che sognavo questo

Non mi davi uno spicciolo

Rappo da cingolo perché ci investo

Come quando ti spingono al cerchio un po' incerto

Certo, se sei sveglio spacchi

Se sei un genio è meglio

Tanto di cappello, tanto l’ho capito ormai

Canticchi a cappella ma non canti live

Ed hai contanti online

Baby, fra' tanti spicchi solo se non mangi mai

Fino alla nausea

Mangi due spicchi, sbocchi sangue, risale l’ansia

Cicale cantano come volessero tenermi in piedi in notte estiva

Ci credi?

Ti ho capita

È che ciò che è capitato a noi ci avviliva

Due vipere contorte senza vita

Una sfida, ma in prima linea

Fra', in prima fila non ci resto che ci vedo male

Quasi un obiettivo indefinito, l’orizzonte e il mare

Prende forma sotto forma d’acqua che trasporta tutto

Da cosa viene questa forza?

Non capisco il trucco

Ho scritto un ritornello perché tutto torna

E l’ho fermata sul più bello purché tu respiri

A volte ho solo paura dell’ombra

A volte, invece, soltanto di me

Il bello è che non so bene che cerco

Mi perdo e non so manco bene per cosa mi perdo

Le cose belle, la vita intendo

Per questo vivo tra le stelle

Poi colpisco il segno

Esplodono le mie catene

Fuori è scuro e cupo

Muori nudo e muto

Primordiale, prima odiare

Ed ora uno ad uno ad implorare aiuto

Genuflessi al cielo come a salutarlo

Come il sale a bagno, disinfetto il taglio

E no, non aspettano altro e sembra strano

Forse lo si legge dalle borse sotto gli occhi stanchi

Sotto l’occhio stan a rimembrare i fatti

I pochi che rifiutano son marci e moriranno marci

E faranno da stracci agli altri per lenire le ferite

Pedine stra scalfite, deperire poco a poco

Per capire il gioco e seppellire tutto

Non per dire, ma per vivere sul serio

E forse è brutto, forse è meglio farci un tuffo

E percepire il buio che nasconde il vero

In mezzo alla menzogna

Credo più in chi sogna che al concreto

Anche se vedo l’ombra che m’insegue

Un’onda retrocede e torna

Giardino dell’Eden con natura morta

Chi si siede trova sede in Cognac

Tutto torna

Tutto, sempre

È inutile che mi parli di me

Pensa ai tuo sbagli, non guardare i miei

Ho scritto un ritornello perché tutto torna

E l’ho fermata sul più bello purché tu respiri

A volte ho solo paura dell’ombra

A volte, invece, soltanto di me

Il bello è che non so bene che cerco

Mi perdo e non so manco bene per cosa mi perdo

Le cose belle, la vita intendo

Per questo vivo tra le stelle

Poi colpisco il segno

Al van kleins af aan droomde ik hiervan

Je hebt me geen wisselgeld gegeven

Ik rap als een track omdat ik erin investeer

Zoals wanneer ze je naar de enigszins onzekere cirkel duwen

Natuurlijk, als je wakker bent, rock je

Als je een genie bent, is het beter

Petje af, ik heb het inmiddels begrepen

Je zingt a capella, maar je zingt niet live

En je hebt contant geld online

Baby, tussen 'veel kruidnagel alleen als je nooit eet'

Tot misselijkheid

Eet twee partjes, bloed leeg, angst neemt weer toe

Cicaden zingen terwijl ze me wakker wilden houden in de zomernacht

Geloof je?

ik begrijp je

Het is dat wat ons is overkomen ons ontmoedigd heeft

Twee verwrongen levenloze adders

Een uitdaging, maar voorop

Tussen ', ik rust niet op de eerste rij die ik slecht zie

Bijna een onbepaald doel, de horizon en de zee

Het krijgt vorm in de vorm van water dat alles draagt

Waar komt deze kracht vandaan?

Ik begrijp de truc niet

Ik heb een refrein geschreven omdat het allemaal samenkomt

En ik stopte het op zijn best zolang je ademt

Soms ben ik gewoon bang voor de schaduw

Soms echter alleen ik

Het mooie is dat ik niet echt weet wat ik zoek

Ik verdwaal en ik weet niet wat ik mis

De goede dingen, het leven bedoel ik

Dit is waarom ik tussen de sterren leef

Dan raak ik het doel

Mijn kettingen ontploffen

Het is donker en somber buiten

Sterf naakt en stom

Oorspronkelijk, eerst haat

En nu één voor één om hulp smeken

Kniel naar de hemel alsof je hem wilt begroeten

Als badzout desinfecteer ik de snee

En nee, ze wachten niet meer en het lijkt vreemd

Misschien kun je het aflezen aan wallen onder vermoeide ogen

Onder het oog herinneren ze zich de feiten

De weinigen die weigeren zijn rot en zullen rot sterven

En ze zullen als vodden voor anderen fungeren om hun wonden te verzachten

Pionnen bekrast, verslechteren beetje bij beetje

Om het spel te begrijpen en alles te begraven

Niet om te zeggen, maar om serieus te leven

En misschien is het slecht, misschien is het beter om een ​​duik te nemen

En zie de duisternis die de waarheid verbergt

Midden in de leugen

Ik geloof meer in degenen die dromen dan in het concrete

Zelfs als ik de schaduw zie die me achtervolgt

Een golf trekt zich terug en keert terug

Tuin van Eden met stilleven

Wie gaat zitten, is gevestigd in Cognac

Het komt allemaal terug

Alles, altijd

Het is nutteloos voor jou om me over mij te vertellen

Denk aan je fouten, kijk niet naar de mijne

Ik heb een refrein geschreven omdat het allemaal samenkomt

En ik stopte het op zijn best zolang je ademt

Soms ben ik gewoon bang voor de schaduw

Soms echter alleen ik

Het mooie is dat ik niet echt weet wat ik zoek

Ik verdwaal en ik weet niet wat ik mis

De goede dingen, het leven bedoel ik

Dit is waarom ik tussen de sterren leef

Dan raak ik het doel