Lapsuuden metsä - Indica

Silmät kiinni, tyhjä mieli

Yksin humisee

Ajatukset orvot eksyneenä harhailee

Missä linna menneisyyden, metsä lapsuuden?

Koitan huutaa kadonneille heitä kuule en

Kerran oli niityt joilla keijut karkeloi

Illan tullen uupuneena

Mukaan mennä voi

Siellä lauloi satakielet, pajupillit soi

Tiesin tarkan reitin, kuinka sinne päästä voi

Taa jäivät mansikkamaat ja ruostuneet haat

Kun ratsuni lensi ylitse soiden vettyneen maan

Löi kaviot ilmaa laukatessaan

Voi kuinka kultaisen laakson löytäisin taas

Kai vielä on paikka minullekeskellä vehreyden

Niin vapaa on lapsi laitumellaan

Suossa ratsu makaa, yli lennä enää ei

Harmaat päivät huolineen kai siivet siltä vei

Käännyn, märin jaloin joudun kotiin palaamaan

Kaukana, niin kaukana tuo lapsuuteni maa

Kuinka juosta uskaltaisin yli vettyneen suon

Kun ratsunikin sinne vajoo hiljalleen

Enää jaksa uskoa en, että unelmat

Jalat väsyneet yli soiden kantavat

Taa jäivät mansikkamaat ja ruostuneet haat

Kun ratsuni lensi ylitse soiden vettyneen maan

Löi kaviot ilmaa laukatessaan

Voi kuinka kultaisen laakson löytäisin taas

Kai vielä on paikka minulle

Keskellä vehreyden

Niin vapaa on lapsi laitumellaan

Laukkaa, laukkaa, laukkaa ratsuni

Näytä linna, vie mut ylitse pimeän kuilun

Takaisin lapsuuden metsään juokse

Laukkaa, laukkaa, laukkaa

Ratsuni lennä, hyppää rotkon ylitse

Löydä jälleen tuttu polkusi tuo

Taa jäivät mansikkamaat ja ruostuneet haat

Kun ratsuni lensi ylitse soiden vettyneen maan

Löi kaviot ilmaa laukatessaan

Voi kuinka kultaisen laakson löytäisin taas

Kai vielä on paikka minulle

Keskellä vehreyden

Niin vapaa on lapsi laitumellaan

Ogen gesloten, lege geest

Alleen neuriën

Gedachten aan verdwaalde wezen

Waar is het kasteel van vroeger, het bos van de kindertijd?

Ik probeer te schreeuwen tegen de vermisten, ze kunnen ze niet horen

Er waren eens weiden waar feeën fladderden

Toen de avond uitgeput raakte

Je mag mee

Daar zongen de nachtegalen, klonken de wilgen

Ik wist de exacte route om er te komen

Aardbeienlandjes en roestige haken bleven over

Terwijl mijn paard over het moerassige, drassige land vloog

Raak de hoeven terwijl ze schoten

Oh wat zou ik de Golden Valley weer vinden

Ik denk dat er nog een plek voor mij is midden in het groen

Het kind is zo vrij in zijn weiland

In het moeras ligt de ridder, niet meer dan een vlieg

Ik denk dat de grijze dagen zich zorgen maakten over de vleugels

Ik draai me om, ik moet met natte voeten naar huis

Ver, zo ver brengt het land van mijn kindertijd

Hoe durf ik over een drassig moeras te rennen?

Wanneer de rijder langzaam inzakt

Ik kan die dromen niet langer geloven

Voeten moe over de moerassen die dragen

Aardbeienlandjes en roestige haken bleven over

Terwijl mijn paard over het moerassige, drassige land vloog

Raak de hoeven terwijl ze schoten

Oh wat zou ik de Golden Valley weer vinden

Ik denk dat er nog een plek voor mij is

Midden in het groen

Het kind is zo vrij in zijn weiland

Galop, galop, galop mijn paard

Bekijk het kasteel, neem het over de donkere kloof

Ren terug naar het bos van de kindertijd

Galop, galop, galop

Mijn ruiter vliegt, springt over de kloof

Vind je vertrouwde pad weer terug

Aardbeienlandjes en roestige haken bleven over

Terwijl mijn paard over het moerassige, drassige land vloog

Raak de hoeven terwijl ze schoten

Oh wat zou ik de Golden Valley weer vinden

Ik denk dat er nog een plek voor mij is

Midden in het groen

Het kind is zo vrij in zijn weiland