Luna - Inconscientes

Luna ya nunca enciende la luz;

Solos ella y el tictac del reloj

Derramando el tiempo en el sofá

Luna ve que su vida se va

Y un dolor rompe su interior

Cuando llega la hora de cerrar

Ya sólo queda el Lobo en el bar:

Tiene miedo del anochecer

Y retrasa la hora de volver

¿Para qué?

No hay nada que hacer

Dentro de casa siempre es invierno

Ya no hay colores, duele el silencio…

Ni el perro mueve el rabo si te oye entrar

Lobo ya se marcha a trabajar

Y sabe que no regresará

Luna cierra por última vez;

Va despacio y sin mirar atrás

Y un dolor rompe su interior

Dentro de casa siempre es invierno

Ya no hay colores, duele el silencio…

Ni el perro mueve el rabo si te oye entrar

Lobo llora ahora en otro bar

Cuando llega la hora de cerrar

Para Luna todo sigue igual:

Derrama el tiempo en otro sofá

Y un dolor rompe su interior

Luna doet het licht nooit meer aan;

Alleen zij en het tikken van de klok

Tijd verspillen op de bank

Luna ziet haar leven verdwijnen

En een pijn breekt van binnen

Wanneer het tijd is om te sluiten

Nu blijft alleen de Wolf in de balk:

Hij is bang voor het vallen van de avond

En stel de tijd om terug te keren uit

Zodat?

Er is niets te doen

Binnen is het altijd winter

Er zijn geen kleuren meer, de stilte doet pijn…

Zelfs de hond kwispelt niet met zijn staart als hij je hoort binnenkomen

Lobo gaat al aan het werk

En hij weet dat hij niet zal terugkeren

Luna sluit voor de laatste keer;

Hij gaat langzaam en zonder achterom te kijken

En een pijn breekt van binnen

Binnen is het altijd winter

Er zijn geen kleuren meer, de stilte doet pijn…

Zelfs de hond kwispelt niet met zijn staart als hij je hoort binnenkomen

Wolf huilt nu in een andere bar

Wanneer het tijd is om te sluiten

Voor Luna blijft alles hetzelfde:

Breng tijd door op een andere bank

En een pijn breekt van binnen