Phoenix - Huntsmen

It took you far from home

Too hard, too calloused

A promise made of stone, softly spoken

No way you could’ve known, you were too young then

But now that you are grown, regret too often

Ambition always shadows your days, smile betrayed by the lines on your face

A laceration much too deep to heal

A separation much too wide to seal

Het bracht je ver van huis

Te hard, te eeltig

Een belofte gemaakt van steen, zacht gesproken

Je had het echt niet kunnen weten, je was toen te jong

Maar nu je volwassen bent, heb je te vaak spijt

Ambitie schaduwt altijd je dagen, glimlach verraden door de lijnen op je gezicht

Een scheur die veel te diep is om te genezen

Een scheiding die veel te breed is om te verzegelen