La Tierra de Paco - Hamlet

Este es el cuento del viejo

Que un día puso el cielo a sus pies

Y cambió miedo por dinero

Quiso cortar y borrar

Las palabras queno dijo él

No ladres perro infiel

Traga mi reino de ley, de unidad

Tus raices bajo mi voluntad

Y placer no veran amanecer

Se escuchó:

¿acaso no es lo normal

Defender mi historia con dignidad?

Voces, pena, jueces, mierda

Para dividir, para confundir

Para enriquecer, para empobrecer

No más dolor, no más dolor

No más dolor, no más

Se marchó

Su herencia no murió

Aún quedan muchos hoy

Que rien la incomprensión

Cerebros hechos ayer

Sin saber porque gritan

Ni siquiera el que

Será que tienen al viejo en un cajón

¡que cabrón!

después de un siglo sin él

Tiene voz en los noventa también

Gente, legnua, vida, tierra

Para marginar, para prejuzgar

Para conocer, para respetar

No más dolor, no más dolor

No más dolor, no más

Iros despidiendo, estais en nuestro tiempo

No compramos hombres y menos por cojones

No nos mueve la violencia, nos sobra inteligencia

Nos hablamos a la cara, la mano dura terminó

Dit is het verhaal van de oude

Dat hij op een dag de lucht aan zijn voeten legde

En hij veranderde angst voor geld

Hij wilde knippen en wissen

De woorden die hij niet zei

Blaf geen ontrouwe hond

Slik mijn koninkrijk van wet, van eenheid in

Jouw wortels onder mijn wil

En plezier zal de dageraad niet zien

gehoord:

is dat niet normaal?

Mijn verhaal waardig verdedigen?

Stemmen, straf, rechters, shit

Verdelen, verwarren

Verrijken, verarmen

Geen pijn meer, geen pijn meer

Geen pijn meer, niet meer

Hij ging weg

Zijn erfenis stierf niet

er zijn er nog veel vandaag

Dat lacht het onbegrip

hersens gemaakt gisteren

Zonder te weten waarom ze schreeuwen

Zelfs niet die ene

Zou het kunnen dat ze de oude man in een la hebben?

wat een klootzak!

na een eeuw zonder hem

Heeft ook een stem in de jaren negentig

Mensen, taal, leven, land

Vooroordelen, marginaliseren

Weten, respecteren

Geen pijn meer, geen pijn meer

Geen pijn meer, niet meer

Zeg vaarwel, je bent in onze tijd

Wij kopen geen mannen en minder voor ballen

We worden niet bewogen door geweld, we hebben veel intelligentie

We spraken van aangezicht tot aangezicht, de zware hand eindigde