Octubre - Francis Cabrel

El viento harácrujir las ramas

La bruma vestirásu manta blanca

Tantas hojas caerán

La senda cubrirán

Octubre tendrásu revancha

El sol surgirávelado

Y buscaremos el calor deseado

Tus pañuelos en collar

Tardía vas a hallar

Octubre en la fuente durmiendo

Volveremos a ver

En las mesas de ayer

Algún vaso descuidado

Y un cielo bajo, apenado

Te daréuna flor

Y manteles de color

Para ser de Octubre olvidados

En la cumbre, alláen la colina

Veremos todo lo que Octubre ilumina

Serán tuyas mis manos

Abrigados los dos

Frente al mundo que se inclina

Volveremos a ver recordando el ayer

Algun hombre reclinado

Y un cielo bajo, apenado

Te daréuna fior

Y manteles de color

Para ser de Octubre olvidados

Sin duda se verán en las ventanas

Marionetas de vapor dibujadas

Y nosotros jugando

Como niños brincando

Octubre quedará, quién sabe

Y nosotros jugando

Como niños brincando

Octubre quedará, quién sabe

De wind zal de takken doen barsten

De mist zal je witte deken aankleden

Er zullen zoveel bladeren vallen

Het pad zal dekken

Oktober zul je je wraak hebben

De zon zal gesluierd opkomen

En wij gaan op zoek naar de gewenste warmte

Je zakdoeken in ketting

laat zul je vinden

Oktober bij de fontein slapen

We zullen weer zien

Op de tafels van gisteren

wat onzorgvuldig glas

En een lage, droevige lucht

Ik zal je een bloem geven

en gekleurde tafelkleden

Om te vergeten oktober

Op de top, daar op de heuvel

We zullen alles zien wat oktober verlicht

mijn handen zullen van jou zijn

beide warm

Geconfronteerd met de wereld die buigt

We zullen weer terugzien gisteren

Een liggende man

En een lage, droevige lucht

Ik zal je een bloem geven

en gekleurde tafelkleden

Om te vergeten oktober

Ze zullen zeker te zien zijn in de ramen

Getekende stoompoppen

en wij spelen

Zoals kinderen springen

Oktober blijft, wie weet

en wij spelen

Zoals kinderen springen

Oktober blijft, wie weet