Loin devant - Francis Cabrel

Loin devant

L’horizon encombré

Fais-moi loin devant

Une maison posée

J’entends

Le monde chanter

Sous les arbres penchés

Devant

Il descend

Des lumières dorées

Dessine-nous dedans

Dans des habits légers

J’entends

Les colombes jouer

La paix est bien cachée

Dedans

Simplement

Après tant et tant de brume

On aura les yeux qui s’allument vraiment…

Vraiment

Forcément

Sous de vrais croissants de lune

Les enfants pourront rêver autrement…

Mautrement

Loin devant

L’horizon encombré

Fais-moi loin devant

Un chemin, un sentier

Un ruban

Des tables chargées de pain blanc

Simplement

Après tant et tant de brume

On aura les yeux qui s’allument vraiment…

Vraiment

Forcément

Comme on n’aura plus de larmes

On verra enfin le monde autrement…

Mautrement

Loin devant

L’horizon encombré

Fais-moi loin devant

Une maison posée

Je l’entends…

Ver vooruit

De rommelige horizon

Breng me ver vooruit

Een huis gelegd

ik hoor

De wereld zingt

Onder de scheve bomen

Voor

Hij gaat naar beneden

gouden lichten

Trek ons ​​naar binnen

In lichte kleding

ik hoor

duiven spelen

Vrede is goed verborgen

Binnenkant

gewoon

Na zoveel mist

We zullen ogen hebben die echt oplichten...

Echt

Nodig

Onder echte maansikkels

Kinderen kunnen anders dromen...

Anders

Ver vooruit

De rommelige horizon

Breng me ver vooruit

Een pad, een pad

Een lint

Tafels beladen met wit brood

gewoon

Na zoveel mist

We zullen ogen hebben die echt oplichten...

Echt

Nodig

Omdat er geen tranen meer zullen zijn

We gaan de wereld eindelijk anders zien...

Anders

Ver vooruit

De rommelige horizon

Breng me ver vooruit

Een huis gelegd

Ik hoor het…