Gitans - Francis Cabrel

Quand t’es parti gitan

Tu as laissé seulement

Une voiture en morceaux

T’as pris des chaises de bambou

Ta guitare de rien du tout

T’as mis le vent sous ta peau

T’as caressé les oiseaux, t’as caressé les oiseaux

T’as mis des pierres sur le feu

Les femmes aux longs cheveux

Ont tout lavé dans les seaux

Séché le linge sur des buissons

Rentré les gosses dans les camions

Sur les paniers de roseaux

Et caressé les oiseaux, caressé les oiseaux

Où allais-tu?

A part les flaques de boue

Et quelque traces de roues

Tu n’as rien voulu laisser

T’as mis ta fierté gitane

Aux rideaux des caravanes

Comme des drapeaux pliés

T’as caressé les oiseaux, caressé les oiseaux

Où allais-tu?

J’ai peur des lumières des villes

Des grandes maisons immobiles

Des jardins bâtis tout autour

J’ai peur qu’on emmène d’office

Au bout du fusil des milices

Les enfants de notre amour

Ils traitent nos filles de voleuses

Du fond de leur maisons peureuses

Pleines de chiens de combat

Ils attachent leurs volailles

Ils surveillent leurs ferrailles

On ne se ressemble pas…

Y’a un panneau depuis

Stationnement interdit

Comme s’il y avait eu la peste

T’as plus qu'à chercher ailleurs

Des gens qui auront moins peur

En espérant qu’il en reste

Et caresser les oiseaux !

Toen je zigeuner verliet

Je ging alleen weg

Een auto in stukken

Je nam bamboe stoelen

Je niets gitaar

Je stopt de wind onder je huid

Je streelde de vogels, je streelde de vogels

Je legt stenen op het vuur

vrouwen met lang haar

Heb alles in de emmers gewassen

Gedroogde was op struiken

Haal de kinderen terug in de vrachtwagens

Op de rieten manden

En streelde de vogels, streelde de vogels

Waar ging je naartoe?

Afgezien van modderplassen

En wat wielsporen

Je wilde niets achterlaten

Je zet je zigeunertrots op

Naar de gordijnen van de caravans

Zoals gevouwen vlaggen

Je streelde de vogels, streelde de vogels

Waar ging je naartoe?

Ik ben bang voor stadslichten

Grote roerloze huizen

Rondom aangelegde tuinen

Ik ben bang dat we automatisch zullen nemen

Aan het einde van het geweer van de milities

De kinderen van onze liefde

Ze noemen onze meisjes dieven

Uit de diepten van hun angstaanjagende huizen

Vol vechthonden

Ze binden hun pluimvee vast

Ze kijken naar hun schroot

We lijken niet op elkaar...

Er is een teken van

NIET PARKEREN

Alsof er de pest geweest is

Je moet gewoon ergens anders kijken

Mensen die minder bang zullen zijn

Hoop dat er nog wat over is

En aai de vogels!