Comme eux - Francis Cabrel

Il rêvait de noircir des pages

D'écrire des choses nouvelles

Elle, aurait peint des paysages

Et joué du violoncelle

À s’aimer toujours davantage

Ils ont trouvé naturel

Elle, le cambouis des garages

Lui, les produits de vaiselle

Elle posait ses doigts sur la carte

Toujours du côté chaleur

De temps en temps faudra qu’on parte

S’embrasser ailleurs

Elle ne voit pas le temps qui passe

Ils prennent tellement à coeur

Ces fins de semaine sur place

Autour d’un bouquet de fleurs…

Jamais de cris, de problèmes

Tout le monde peut voir comme ils s’aiment

Ni double fond, ni double jeu

Rien que de la lisse surface

Que du collant double face

Fasse le ciel qu’on soit comme eux

Comme eux

Ils rêvent d’un chambre tranquille

De quelques jouets au milieu

Qu’importe l’endroit ou le style

Le centre-ville ou la banlieue

De temps en temps faudra qu’on parte

Un jour, il écrira un peu

Elle sait où elle a rangé la carte

Pour les jours où ça ira mieux

Jamais de cris, de problèmes

Tout le monde peut voir comme ils s’aiment

Ni double fond, ni double jeu

Rien que de la lisse surface

Que du collant double face

Fasse le ciel qu’on soit comme eux

Comme eux

Hij droomde ervan om pagina's zwart te maken

Nieuwe dingen schrijven

Ze zou landschappen hebben geschilderd

En speelde cello

Om steeds meer van elkaar te houden

Ze vonden het natuurlijk

Zij, het slib van de garages

Hij, de afwasproducten

Ze legde haar vingers op de kaart

Altijd aan de warme kant

Soms moeten we gaan

Kus ergens anders

Ze ziet de tijd niet voorbijgaan

Ze nemen zoveel ter harte

Die weekenden ter plaatse

Rond een bos bloemen...

Nooit schreeuwen, problemen

Iedereen kan zien hoe ze van elkaar houden

Geen dubbele bodem, geen dubbelspel

Niets dan een glad oppervlak

Gewoon dubbelzijdig plakkerig

Maak de hemel we zijn zoals zij

Zoals zij

Ze dromen van een stille kamer

Een paar speeltjes in het midden

Elke plaats of stijl

Binnenstad of buitenwijk

Soms moeten we gaan

Op een dag zal hij een beetje schrijven

Ze weet waar ze de kaart heeft gelegd

Voor de dagen dat het beter zal zijn

Nooit schreeuwen, problemen

Iedereen kan zien hoe ze van elkaar houden

Geen dubbele bodem, geen dubbelspel

Niets dan een glad oppervlak

Gewoon dubbelzijdig plakkerig

Maak de hemel we zijn zoals zij

Zoals zij