Ami - Francis Cabrel

Ami cherche un autre ami perdu

Dans l’immensité des nus

Visages et corps inconnus

Rêveur cherche à retrouver son ciel

Du fond de la nuit appelle

Son Ã(c)toile maternelle

Car il y a vingt ans un orage

M’a fait tomber de mon nuage

Et m’a laissé seul dans ce monde abandonné Au matin d’un lointain voyage

Je suis tombé de mon nuage

Je n’ai jamais senti la terre sous mes pieds

Reviens, Ã(c)toile aux plaines d’argent

Reviens chercher ton enfant

Avant qu’il ne soit gÃ(c)ant

Avant qu’il ne se brÃ"le à un feu

Qu’il ne se blesse à un jeu

Avant qu’il ne soit trop vieux

Car il y a vingt ans un orage

M’a fait tomber de mon nuage

Et m’a laissé seul dans ce monde abandonné Au matin d’un lointain voyage

Je suis tombé de mon nuage

Je n’ai jamais senti la terre sous mes pieds

Il y a vingt ans un orage

M’a fait tomber de mon nuage

Et m’a laissé seul dans ce monde abandonné Au matin d’un lointain voyage

Je suis tombé de mon nuage

Vriend zoekt nog een verloren vriend

In de uitgestrektheid van de naakten

Onbekende gezichten en lichamen

Dromer zoekt zijn hemel

Uit de diepten van de nacht roept

Haar moederster

Twintig jaar geleden een storm

Klopte me van mijn wolk

En liet me alleen in deze verlaten wereld Op de ochtend van een verre reis

Ik viel uit mijn wolk

Ik heb nooit de grond onder mijn voeten gevoeld

Kom terug, ster van de vlaktes van zilver

kom terug en haal je kind

Voordat het gÃ(c)ant . was

Voordat hij zichzelf verbrandt in een vuur

Dat hij zichzelf geen pijn doet bij een wedstrijd

Voordat hij te oud is

Twintig jaar geleden een storm

Klopte me van mijn wolk

En liet me alleen in deze verlaten wereld Op de ochtend van een verre reis

Ik viel uit mijn wolk

Ik heb nooit de grond onder mijn voeten gevoeld

Twintig jaar geleden een storm

Klopte me van mijn wolk

En liet me alleen in deze verlaten wereld Op de ochtend van een verre reis

Ik viel uit mijn wolk