Rocce nere - FOLKSTONE

Il respiro si fa forte ghiaccio e vento rompono

Il silenzio dell’immenso tutto intorno a me

Dalla rupe il mio sguardo si smarrisce aldilà

Di scolpiti massi antichi memorie di passato ardor

Ed inerti rimangono le remote valli

E nei laghi si specchiano rocce nere Orobie

Mi circonda il profumo della neve sulla pietra

Sono schiavo dei miei sensi io mi immergo nell’oblio

Or son libero e sovrasto le dimore e i boschi bui

Seguo il fiume all’orizzonte che svanisce nell’addio

Ed inerti rimangono le remote valli

E nei laghi si specchiano rocce nere Orobie

De adem wordt sterk ijs en de wind breekt

De stilte van het immense om me heen

Vanaf de klif dwaalt mijn blik verder af

Van gebeeldhouwde rotsblokken oude herinneringen aan vroegere ijver

En de afgelegen valleien blijven inert

En in de meren worden zwarte Orobie-rotsen weerspiegeld

De geur van sneeuw op steen omringt me

Ik ben een slaaf van mijn zintuigen, ik dompel mezelf onder in de vergetelheid

Nu ben ik vrij en kijk ik uit over de herenhuizen en het donkere bos

Ik volg de rivier aan de horizon die verdwijnt in afscheid

En de afgelegen valleien blijven inert

En in de meren worden zwarte Orobie-rotsen weerspiegeld