Promesse cassée - Fisto

Laisse mon âme à ciel ouvert trouver la bonne équivalence

J’ai d’l’amour à revendre et d’quoi inverser la balance

Les bras ballants devant le monde en ruine

Ma plume reste mon arc, à chaque rime j’prie pour toujours toucher cible

Monarques dans nos petites forteresses

Combien d’entre nous stressent quand la question d’faire un effort s’dresse?

Presse play, quand j’kicke y a pas d’gimmick

Les pieds dans la merde et la tête dans les nuages

En quête de décalage, grain de sable perdu dans l’rouage

Juste de l'étalage sur une page blanche ou beat fat

Bercé par l’horloge et son diktat

Un tic-tac qui nous pousse à accepter cette torture

Soldats d’fortune bernés par un uniforme d’imposture

J’délivre une peinture, nombrilisme et danse du ventre

L’amour est un sprint aux faux airs d’course d’endurance

Et si les promesses existent seulement pour être brisées

Alors l’amour vacille car la méfiance est le dogme prisé

Capital de sympathie épuisé

L’homme est un animal vidé d’sa conscience

Qui sait, s’il ment comme il respire

Combien d’fois faudra-t-il qu’nos écrits lui éclaircissent l’esprit?

Explique aux mômes comment sortir du paraître

J’ai enterré la haine avec les racines de mon mal-être

Love, s’te plaît explique-leur

J’irai propager ta valeur même au-delà des speakers

Manque affectif palpable, presque vivant

C’est l’ciment d’mon art et j’ai d’quoi peindre des fresques immenses

Laisse le silence sortir d’la pièce si l’vide s’comble

Combien d’entre nous sont seuls quand le rideau tombe?

À la recherche d’une épave là où l’amour s’est crashé

J’avance, tenant en main un bout de promesse cassée

Laat mijn open ziel de juiste gelijkwaardigheid vinden

Ik heb liefde over en genoeg om de balans om te keren

Armen bungelend voor de afbrokkelende wereld

Mijn pen blijft mijn boog, met elk rijm bid ik om altijd het doel te raken

Vorsten in onze kleine forten

Hoevelen van ons stressen wanneer de vraag zich inspant?

Druk op play, als ik trap, is er geen gimmick

Voeten in de stront en hoofd in de wolken

Op zoek naar shift, zandkorrel verloren in het tandwiel

Gewoon pronken op een blanco pagina of vet verslaan

Gesust door de klok en zijn dictaat

Een tik die ons ertoe aanzet om deze marteling te accepteren

Soldaten van fortuin voor de gek gehouden door een uniform van bedrog

Ik lever een schilderij, navelstaren en buikdansen

Liefde is een sprint die lijkt op een uithoudingsrace

Wat als beloftes er alleen maar zijn om gebroken te worden?

Dus liefde wankelt wantrouwen is het gewaardeerde dogma

Sympathiekapitaal uitgeput

De mens is een dier dat ontdaan is van zijn geweten

Wie weet, als hij liegt alsof hij ademt

Hoe vaak moeten onze geschriften zijn geest leegmaken?

Leer de kinderen hoe ze uit de show kunnen komen

Ik begroef de haat met de wortels van mijn ongeluk

Liefs, leg het ze alsjeblieft uit

Ik zal uw waarde zelfs buiten de sprekers verspreiden

Voelbaar emotioneel gemis, bijna levend

Het is het cement van mijn kunst en ik heb genoeg om enorme fresco's te schilderen

Laat de stilte uit de kamer komen als de leegte zich vult

Hoeveel van ons zijn alleen als het doek valt?

Op zoek naar een wrak waar de liefde is gecrasht

Ik loop, met in mijn hand een stuk gebroken belofte