Les soucis - Fisto

J’t’explique, les couples splitent et tu connais la suite

T’es toujours là pour m’rattraper quand j’prenais la fuite

Ici comme ailleurs, les gens souvent s’quittent

Essayent de s’aimer, repartent les gencives en kit

Faut être maso des fois pour rentrer dans c’trip

Étant c’type étrange qui s’est trompé dans l’script

Étanche est l’attrait d’l’homme pour le morbide

La peine cachée dans les yeux pousse derrière les orbites

Ingurgite mon rap austère

Un croque-morts en chemise à fleurs qui n’demande qu'à s’marrer

Égarés dans c’marécage, tous cherchent l’accès

Junkies coincés entre manque et excès mais

L’amour est vrai comme voir un fantôme apparaître

Planque ta part d’ombre sous l’costume à paillettes

Et jette un coup d'œil dehors, apprécie l’décor

Tu reconnaîtras les chiens quand ils commenceront à mordre

J’vois où l’insouciance mène

La peur d’souffrir est souvent pire que la souffrance même

J’vois nos deux vies qui s’empilent

Oublie les soucis

Va là où l’insouciance mène

La peur d’souffrir est souvent pire que la souffrance même

Ik leg het je uit, paren gaan uit elkaar en jij weet de rest

Je bent er altijd om me op te vangen als ik op de vlucht was

Hier, net als elders, verlaten mensen elkaar vaak

Probeer van elkaar te houden, laat het tandvlees in de kit

Je moet soms een masochist zijn om aan deze trip mee te doen

Die vreemde kerel zijn die een fout maakte in het script

Waterdicht is de aantrekkingskracht van de mens op het morbide

De pijn verborgen in de ogen groeit achter de kassen

Slik mijn sobere rap in

Een begrafenisondernemer in een bloemenhemd die wacht om te lachen

Verdwaald in dit moeras, zoeken ze allemaal toegang

Junkies zitten vast tussen gebrek en overdaad maar

Liefde is echt zoals het zien van een geest verschijnen

Verberg je deel van de schaduw onder het pak met lovertjes

En kijk eens naar buiten, geniet van het landschap

Je herkent de honden als ze beginnen te bijten

Ik zie waar onzorgvuldigheid toe leidt

De angst om te lijden is vaak erger dan het lijden zelf

Ik zie onze twee levens zich opstapelen

Vergeet de zorgen

Ga waar onzorgvuldigheid leidt

De angst om te lijden is vaak erger dan het lijden zelf