Décrocher les nuages - Fisto

Quand j'étais môme, la plupart de mes profs me disaient qu’j’avais la tête dans

les nuages

Si seulement j’les avais écoutés

J’avais cette naïveté d’cœur et ça m’rendait invincible

Parcourir le monde à dos d’nuage magique comme Sangoku

J’me perds souvent dans mes songes, quand j’ai plus rien à dire

J’exprime peu d’choses dans ces moments mais ça veut dire beaucoup

J’ai l’esprit claustrophobe, j’aime pas les cases toutes faites

J’avance parce que dans mon dos le vent souffle trop fort

Et j’cherche un refuge dans l’ciel, y a qu’du gris sur la planète

J’rate l’essentiel à cause du strass et des paillettes

Le silence rythme nos vies graciles

J’garde une place de choix pour c’guide fragile

À la faveur d’un instant, graver l'éphémère au creux d’un tympan

Que l’temps d’un murmure, nos liens redeviennent intenses

Alors s’te plaît, danse, oublie tout et rembobine

Dieu est un DJ qui mettra sur pauses ses platines

J’me suis construit une vie avec des rêves à trois francs six sous

Pour soulever les foules et voir c’qui s’cachait dessous

J’voulais décrocher les nuages

Au-delà des mots, là où les rêves nous portent

On voudrait décrocher les nuages

Grimpe sur mon esquif, ce soir y a pas d’esquive

On va décrocher les nuages

Au-delà des mots, là où les rêves nous portent

On voudrait décrocher les nuages

Y a autant d’bootlegs à la mer qu’dans une poignée d’sable

Personne ne viendra ouvrir la trappe de ton panier d’crabes

J’trace ma route, patate couplet grave

Brave le doute coûte que coûte quitte à m’louper

J’veux voir vos têtes hocher

Quelques ricochets d’plus pour que les nuages puissent se décrocher

J’ai seize mesures humanitaires pour un espoir moribond

Accepte le challenge et prends la balle au rebond

Pour qu’ta vie s’allège

J’me suis levé à l’heure où l’soleil montre sa face ce matin et j’ai kiffé ma

race

À chaque fois qu’il pleut sur ma ville, c’est dead

J’ai l’impression qu'à nouveau le nuage de Tchernobyl s'élève

On peint des portraits d’mômes sur les centrales nucléaires

Pour se dédouaner d’avoir défoncé l’atmosphère

Lève ton bras dans les airs

Ressuscite les espoirs avortés

Car ce soir les nuages sont à ta portée

On va décrocher les nuages

Au-delà des mots, là où les rêves nous portent

On voudrait décrocher les nuages

Grimpe sur mon esquif, ce soir y a pas d’esquive

On va décrocher les nuages

Au-delà des mots, là où les rêves nous portent

On voudrait décrocher les nuages

Au commencement était l’verbe, sujet, complément

MC en herbe, comprends qu’mon art n’s’fait pas simplement

Penché sur ma feuille, quand les mots demandent

Que mon cerveau stoppe dans tous les sens pour trouver l’angle

Et ma langue fourche

Sur les quelques phrases déjà écrites

Ça m’rappelle, j’avais commencé c’thème sur un autre beat

Donc j’file dans ma chambre noter l’début d’c’texte

Pour pas qu’une bonne phrase de plus passe aux oubliettes

Et est-ce que les nuages ont leur rôle dans mon inspiration

Comme un voyage céleste, en quête d’une destination

J’vole au-dessus d’la ville avec une paire d’ailes fortes

Donc appelle-moi ange quand j’rock le mic et que le texte perfore

J’ai jamais choisi c’poids sur mes épaules

Si j’m’en écarte parfois c’est par goût d’voir autre chose

Donc j’lâche du lest, passe de l’Est à l’Ouest

Mélange les thèmes

Grimpe sur mon esquif même s’il paraît frêle

J’t’emmène décrocher les nuages

Au-delà des mots, là où les rêves nous portent

On voudrait décrocher les nuages

Grimpe sur mon esquif, ce soir y a pas d’esquive

On va décrocher les nuages

Au-delà des mots, là où les rêves nous portent

On voudrait décrocher les nuages

J’avais cette naïveté d’cœur et ça m’rendait invincible

J’voulais décrocher les nuages

Décroche, décroche, décroche

On décroche les nuages

(les nuages, les nuages, les nuages, les nuages…)

Toen ik een kind was, vertelden de meeste van mijn leraren me dat ik er met mijn hoofd in zat

de wolken

Had ik maar naar ze geluisterd

Ik had een naïef hart en het maakte me onoverwinnelijk

Reis de wereld rond op de rug van een magische wolk zoals Son Goku

Ik verdwaal vaak in mijn dromen, als ik niets meer te zeggen heb

Ik druk weinig dingen uit op deze momenten, maar het betekent veel

Ik heb een claustrofobische geest, ik hou niet van kant-en-klare dozen

Ik beweeg omdat de wind in mijn rug te hard waait

En ik zoek een toevluchtsoord in de lucht, er is alleen grijs op de planeet

Ik mis de essentie door de strass-steentjes en de pailletten

Stilte accentueert ons sierlijke leven

Ik houd een plek naar keuze vrij voor deze fragiele gids

Voor een moment, graveer het kortstondige in de holte van een trommelvlies

Dat voor de tijd van een fluistering, onze banden weer intens worden

Dus dans alsjeblieft, vergeet het allemaal en spoel terug

God is een DJ die zijn decks zal pauzeren

Ik bouwde mezelf een leven met dromen op voor drie frank zes onder

Om de menigte op te hitsen en te zien wat eronder verborgen zat

Ik wilde de wolken losmaken

Voorbij woorden, waar dromen ons naartoe brengen

We willen graag de wolken losmaken

Klim op mijn skiff, vanavond is er geen ontwijken

We gaan de wolken losmaken

Voorbij woorden, waar dromen ons naartoe brengen

We willen graag de wolken losmaken

Er zijn evenveel bootlegs op zee als in een handvol zand

Niemand zal het luik van je mand met krabben komen openen

Ik traceer mijn route, aardappel serieus vers

Trotseer ten koste van alles de twijfel, zelfs als dat betekent dat je me moet missen

Ik wil jullie hoofden zien knikken

Nog een paar ricochets zodat de wolken kunnen loshaken

Ik heb zestien humanitaire maatregelen voor een stervende hoop

Ga de uitdaging aan en pak de bal in de rebound

Om uw leven gemakkelijker te maken

Ik werd wakker toen de zon vanmorgen zijn gezicht liet zien en ik hield van mijn

ras

Elke keer als het op mijn stad regent, is het dood

Ik heb het gevoel dat de Tsjernobyl-wolk weer opkomt

We schilderen portretten van kinderen op kerncentrales

Om er vanaf te komen de sfeer te hebben verpletterd

Steek je arm in de lucht

Herleef afgebroken hoop

Want vanavond zijn de wolken binnen handbereik

We gaan de wolken losmaken

Voorbij woorden, waar dromen ons naartoe brengen

We willen graag de wolken losmaken

Klim op mijn skiff, vanavond is er geen ontwijken

We gaan de wolken losmaken

Voorbij woorden, waar dromen ons naartoe brengen

We willen graag de wolken losmaken

In het begin was het werkwoord, onderwerp, lijdend voorwerp

Ontluikende MC, begrijp dat mijn kunst niet zomaar gemaakt is

Leunend over mijn laken, wanneer de woorden erom vragen

Dat mijn brein in alle richtingen stopt om de hoek te vinden

En mijn gespleten tong

Op de paar zinnen die al geschreven zijn

Herinnert me eraan, ik begon dit thema op een ander ritme

Dus ik ga naar mijn kamer om het begin van deze tekst op te schrijven

Zodat nog een goede zin niet in de vergetelheid raakt

En hebben de wolken een rol in mijn inspiratie

Als een hemelse reis, op zoek naar een bestemming

Ik vlieg boven de stad met een paar sterke vleugels

Dus noem me engel als ik de microfoon rock en de tekst lekt

Ik heb dit gewicht nooit op mijn schouders gekozen

Als ik er wel eens van afwijk, is dat omdat ik iets anders wil zien

Dus ik laat los, ga van oost naar west

Mix thema's

Klim op mijn skiff, ook al lijkt hij zwak

Ik neem je mee om de wolken los te maken

Voorbij woorden, waar dromen ons naartoe brengen

We willen graag de wolken losmaken

Klim op mijn skiff, vanavond is er geen ontwijken

We gaan de wolken losmaken

Voorbij woorden, waar dromen ons naartoe brengen

We willen graag de wolken losmaken

Ik had een naïef hart en het maakte me onoverwinnelijk

Ik wilde de wolken losmaken

Ophalen, oppakken, oppakken

We maken de wolken los

(wolken, wolken, wolken, wolken...)