Tango - Fiorella Mannoia

«Hai già preso il treno

io alle dieci avevo lezione di tango

quanta brillantina e coraggio mi mettevo

guarda oggi come piango.

Hai più preso il treno

quella donna che tangava con furore

nei locali della croce rossa

fuori era la guerra nel suo cuore

nel suo cuore tanto tango

da unire il cielo con la terra.

Hai più preso il treno

mi son guardato intorno

ho viaggiato cento notti

per arrivare di giorno

ho letto libri antichi e preoccupanti

poi arrivati a Torino

ci siamo commossi in tanti

per quel tango

ballato dal bambino.

Coltello fra i denti

fiori in mano

ballava con aria di questura

e l’occhio lontano

stava per accadere il miracolo

il cielo da nero a rosso

ma il treno si è fermato lì

e non si è piu' mosso.

Hai più preso il treno

ci siamo spinti senza avere fretta

ci siamo urlati nell’orecchio

senza darci retta

mentre il tango si perdeva

in un mare lontano

dov'è la tua testa da accarezzare

dov'è la tua mano.

Ora ci mostrano i denti e i coltelli

ci bucano gli occhi

non ci sono tanghi da ballare

bisogna fare in fretta per ricominciare

tutte le stelle del mondo

per un pezzo di pane

per la tua donna

da portare in campagna a ballare

per un treno con tanta gente

che parte davvero

per un tango da ballare tutti insieme

ad occhi aperti senza mistero

Morena è lontana e aspetta

suona il suo violino ed è felice

nel sole è ancora più bella e non ha fretta

e sabato è domani, e sabato è domani…".

“Je hebt de trein al genomen

Ik had om tien uur tangoles

hoeveel vet en moed heb ik opgebracht

kijk vandaag hoe ik huil.

Je nam de trein niet meer

die vrouw die verstrikt raakte in woede

in de lokalen van het rode kruis

buiten was de oorlog in zijn hart

in zijn hart zoveel tango

om de hemel met de aarde te verenigen.

Je nam de trein niet meer

ik keek rond

Ik heb honderd nachten gereisd

overdag aankomen

Ik heb oude en verontrustende boeken gelezen

toen aangekomen in Turijn

velen van ons waren ontroerd

voor die tango

gedanst door het kind.

Mes tussen de tanden

bloemen in de hand

hij danste met de lucht van een politiebureau

en het verre oog

het wonder stond op het punt te gebeuren

de lucht van zwart naar rood

maar de trein stopte daar

en hij is niet meer verhuisd.

Je nam de trein niet meer

we duwden zonder haast te hebben

we schreeuwden in ons oor

zonder op te letten

terwijl de tango verloren was

in een verre zee

waar is je hoofd om te strelen

waar is je hand.

Nu laten ze ons hun tanden en messen zien

onze ogen doorboren

er zijn geen tango's om te dansen

je moet je haasten om opnieuw te beginnen

alle sterren van de wereld

voor een stukje brood

voor je vrouw

mee naar het platteland om te dansen

voor een trein met zoveel mensen

dat begint echt

voor een tango om samen te dansen

met open ogen zonder mysterie

Morena is ver weg en wacht

hij speelt zijn viool en is gelukkig

in de zon is ze nog mooier en heeft geen haast

en zaterdag is morgen, en zaterdag is morgen… ".