Poverangelo - Fiorella Mannoia

Le note si sistemano

Sul pentagramma del telegrafo

E specialmente se non piove

Chiudono le ali proprio dove

Si leggeranno strofe nuove

Le case già sbadigliano

E le lenzuola si salutano

I vecchi escono stirati

Come indirizzi accartocciati

Perduti in tasca e ritrovati

E tu

Che dietro ai vetri guardi fuori

Poverangelo

Fai parte degli spettatori

Povero diavolo

Daresti il meglio fra gli attori

Se non restassi lontano da noi

Le strade già scolorano

E i marciapiedi si riposano

E dai camini abbandonati

In fila come dei soldati

Volano sogni affumicati

E tu

Ravviva tutti i tuoi colori

Poverangelo

Lascia rullare i batticuori

Povero diavolo

Lasciati andare a nuovi amori

Per non restare lontano da noi

Tu dietro ai vetri guardi fuori

Poverangelo

Ravviva tutti i tuoi colori

Poverangelo

Lascia rullare i batticuori

Povero diavolo

Lasciati andare a nuovi amori

Per non restare lontano da noi

Per non restare lontano da noi

De noten komen tot rust

Op de telegraafstaaf

En vooral als het niet regent

Ze sluiten hun vleugels precies waar

Er worden nieuwe strofen voorgelezen

De huizen gapen al

En de lakens zeggen vaarwel

De oude mannen komen er gestreken uit

Zoals verfrommelde adressen

Verloren in je zak en gevonden

Jij ook

Dat je achter de ramen naar buiten kijkt

Arme engel

Maak deel uit van de toeschouwers

Arme duivel

Je zou het beste van de acteurs geven

Als je niet bij ons wegblijft

De straten zijn al verkleurd

En de trottoirs rusten

En van de verlaten schoorstenen

Op een rij als soldaten

Rokerige dromen vliegen voorbij

Jij ook

Spice up al je kleuren

Arme engel

Laat het hart bonzende rollen

Arme duivel

Laat je gaan naar nieuwe liefdes

Om niet bij ons weg te blijven

Je kijkt uit achter het glas

Arme engel

Spice up al je kleuren

Arme engel

Laat het hart bonzende rollen

Arme duivel

Laat je gaan naar nieuwe liefdes

Om niet bij ons weg te blijven

Om niet bij ons weg te blijven