La Morte - Fabrizio De André

La morte verrà all’improvviso

Avrà le tue labbra e i tuoi occhi

Ti coprirà di un velo bianco

Addormentandosi al tuo fianco

Nell’ozio, nel sonno, in battaglia

Verrà senza darti avvisaglia

La morte va a colpo sicuro

Non suona il corno né il tamburo

Madonna che in limpida fonte

Ristori le membra stupende

La morte non ti vedrà in faccia

Avrà il tuo seno e le tue braccia

Prelati, notabili e conti

Sull’uscio piangeste ben forte

Chi bene condusse sua vita

Male sopporterà sua morte

Straccioni che senza vergogna

Portaste il cilicio o la gogna

Partirvene non fu fatica

Perché la morte vi fu amica

Guerriero che in punta di lancia

Dal suol d’Oriente alla Francia

Di strage menaste gran vanto

E fra i nemici il lutto e il pianto

Di fronte all’estrema nemica

Non vale coraggio o fatica

Non serve colpirla nel cuore

Perché la morte mai non muore

De dood zal plotseling komen

Het zal je lippen en je ogen hebben

Het zal je bedekken met een witte sluier

Aan je zijde in slaap vallen

In ledigheid, in slaap, in de strijd

Het zal komen zonder je te waarschuwen

De dood gaat zonder mankeren

Hij speelt niet de hoorn of de trommel

Madonna die in duidelijke bron

Verfris je mooie ledematen

De dood zal je gezicht niet zien

Het zal je borsten en je armen hebben

Prelaten, notabelen en rekeningen

Bij de deur huilde je heel hard

Wie heeft zijn leven goed geleid?

Het kwaad zal zijn dood dragen

Bedelaars die schaamteloos zijn

Je droeg de zak of de schandpaal

Weggaan kostte geen moeite

Omdat de dood je vriend was

Krijger die in de punt van een speer

Van het Oosten naar Frankrijk

Je maakte een grote opschepperij over het bloedbad

En onder de vijanden die rouwen en huilen

Geconfronteerd met de extreme vijand

Het is geen moed of inspanning waard

Het is niet nodig om haar in het hart te slaan

Omdat de dood nooit sterft