La collina - Fabrizio De André

Dove se n'è andato Elmer

Che di febbre si lasciò morire

Dov'è Herman bruciato in miniera

Dove sono Bert e Tom

Il primo ucciso in una rissa

E l’altro che uscì già morto di galera

E cosa ne sarà di Charley

Che cadde mentre lavorava

E dal ponte volò, volò sulla strada

Dormono, dormono sulla collina

Dormono, dormono sulla collina

Dove sono Ella e Kate

Morte entrambe per errore

Una d’aborto, l’altra d’amore

E Maggie uccisa in un bordello

Dalle carezze di un animale

E Edith consumata da uno strano male

E Lizzie che inseguì la vita

Lontano, e dall’Inghilterra

Fu riportata in questo palmo di terra

Dormono, dormono sulla collina

Dormono, dormono sulla collina

Dove sono i generali

Che si fregiarono nelle battaglie

Con cimiteri di croci sul petto

Dove i figli della guerra

Partiti per un ideale

Per una truffa, per un amore finito male

Hanno rimandato a casa

Le loro spoglie nelle bandiere

Legate strette perché sembrassero intere

Dormono, dormono sulla collina

Dormono, dormono sulla collina

Dov'è Jones il suonatore

Che fu sorpreso dai suoi novant’anni

E con la vita avrebbe ancora giocato

Lui che offrì la faccia al vento

La gola al vino e mai un pensiero

Non al denaro, non all’amore né al cielo

Lui sì sembra di sentirlo

Cianciare ancora delle porcate

Mangiate in strada nelle ore sbagliate

Sembra di sentirlo ancora

Dire al mercante di liquore

«tu che lo vendi, cosa ti compri di migliore?»

Waar is Elmer gebleven?

Die zich liet sterven aan koorts

Waar is Herman verbrand in de mijn?

Waar zijn Bert en Tom

De eerste gedood in een gevecht

En de andere die uit de gevangenis kwam is al dood

En wat wordt er van Charley

Wie is er gevallen tijdens het werken?

En vanaf de brug vloog hij, vloog naar de weg

Ze slapen, ze slapen op de heuvel

Ze slapen, ze slapen op de heuvel

Waar zijn Ella en Kate

Beiden stierven per ongeluk

Een van abortus, de andere van liefde

En Maggie vermoord in een bordeel

Van de liefkozingen van een dier

En Edith verteerd door een vreemde ziekte

En Lizzie jaagt op leven

Ver weg, en van Engeland

Het werd teruggebracht naar deze palm van aarde

Ze slapen, ze slapen op de heuvel

Ze slapen, ze slapen op de heuvel

Waar zijn de generaals?

Die zichzelf versierden in gevechten?

Met begraafplaatsen van kruisen op de borst

Waar de kinderen van de oorlog

Op weg naar een ideaal

Voor een oplichterij, voor een liefde die slecht eindigde

Ze stuurden naar huis

Hun buit in de vlaggen

Strak vastgebonden om ze heel te laten lijken

Ze slapen, ze slapen op de heuvel

Ze slapen, ze slapen op de heuvel

Waar is Jones de speler?

Wie was verrast door zijn negentig jaar?

En met het leven zou hij nog steeds spelen

Hij die zijn gezicht aan de wind bood

De gulzigheid van wijn is nooit een gedachte

Niet om geld, niet om lief te hebben of naar de hemel

Ja, hij lijkt het te horen

Nog steeds aan het kletsen over vuiligheid

Eet op de verkeerde tijden op straat

Het lijkt het nog steeds te horen

Vertel het de drankhandelaar

"Jij die het verkoopt, wat kun je beter kopen?"