Hotel Supramonte - Fabrizio De André

E se vai all’Hotel Supramonte e guardi il cielo

Tu vedrai una dona in fiamme e un uomo solo

E una lettera vera di notte falsa di giorno

E poi scuse accuse e scuse senza ritorno

E ora viaggi vivi ridi e seit perduto

Col tuo ordine discretto dentro il cuore

Ma dove dov’e' il tuo amore, ma dove e' finito il tuo amore

Grazie al cielo ho una bocca per bere e non e' facile

Grazie a te ho una barca da scrivere ho un treno da perdere

E un invito all’Hotel Supramonte dove ho visto la neve

Sul tuo corpo cosi' dolce di fame cosi' dolce di sete

Passera' anche questa stazione senza far male

Passera' questa pioggia sottile come passa il dolore

Ma dove dov’e' il tuo amore, ma dove e' finito il tuo amore

E ora siedo sul letto del bosco che ormai ha il tuo nome

Ora il tempo e' un signore distratto e' un bambino che dorme

Ma se ti svegli e hai ancora paura ridammi la mano

Cosa importa se sono caduto se sono lontano

Perche' domani sara' un giorno lungo e senza parole

Perche' domani sara' un giorno incerto di nuvole e sole

Ma dove dov’e' il tuo amore, ma dove e' finito il tuo cuore

En als je naar het Supramonte Hotel gaat en naar de lucht kijkt?

Je zult een vrouw in vuur en vlam zien en een eenzame man

En 's nachts een echte brief, overdag een valse

En dan excuses, beschuldigingen en excuses zonder terugkeer

En nu reis je levend, lach en je bent verdwaald

Met uw discrete bestelling in het hart

Maar waar is je liefde, maar waar is je liefde gebleven?

Godzijdank heb ik een mond om te drinken en het is niet gemakkelijk

Dankzij jou heb ik een boot om te schrijven, ik heb een trein te verliezen

En een uitnodiging voor het Supramonte Hotel waar ik de sneeuw zag

Op je lichaam zo zoet van de honger zo zoet van de dorst

Dit station zal ook passeren zonder pijn te doen

Deze dunne regen zal voorbijgaan als de pijn voorbijgaat

Maar waar is je liefde, maar waar is je liefde gebleven?

En nu zit ik op de bedding van het bos dat nu jouw naam heeft

Nu is de tijd een afgeleide heer en een slapend kind

Maar als je wakker wordt en nog steeds bang bent, geef me dan weer je hand

Wat maakt het uit of ik gevallen ben als ik ver weg ben?

Want morgen wordt een lange en sprakeloze dag

Want morgen wordt een onzekere dag met wolken en zon

Maar waar is je liefde, maar waar is je hart gebleven?