Franziska - Fabrizio De André

Hanno detto che Franziska è stanca di pregare

Tutta notte alla finestra aspetta il tuo segnale

Quanto è piccolo il suo cuore e grande la montagna

Quanto tagli il suo dolore più di un coltello, coltello di Spagna

Tu bandito senza luna senza stelle e senza fortuna

Questa notte dormirai col suo rosario stretto intorno al tuo fucile

Tu bandito senza luna senza stelle e senza fortuna

Questa notte dormirai col suo rosario stretto intorno al tuo fucile

Hanno detto che Franziska è stanca di ballare

Con un uomo che non ride e non la può baciare

Tutta notte sulla quercia l’hai seguita in mezzo ai rami

Dietro il palco sull’orchestra i tuoi occhi come due cani

Marinaio di foresta senza sonno e senza canzoni

Senza una conchiglia da portare o una rete d’illusioni

Marinaio di foresta senza sonno e senza canzoni

Senza una conchiglia da portare o una rete d’illusioni

Hanno detto che Franziska è stanca di posare

Per un uomo che dipinge e non la può guardare

Filo filo del mio cuore che dagli occhi porti al mare

C'è una lacrima nascosta che nessuno mi sa disegnare

Tu bandito senza luna senza stelle e senza fortuna

Questa notte dormirai col suo rosario stretto intorno al tuo fucile

Tu bandito senza luna senza stelle e senza fortuna

Questa notte dormirai col suo ritratto proprio sotto al tuo fucile

Hanno detto che Franziska non riesce più a cantare

Anche l’ultima sorella tra un po' vedrà sposare

L’altro giorno un altro uomo le ha sorriso per la strada

Era certo un forestiero che non sapeva quel che costava

Marinaio di foresta senza sonno e senza canzoni

Senza una conchiglia da portare o una rete d’illusioni

Marinaio di foresta senza sonno e senza canzoni

Senza una conchiglia da portare o una rete d’illusioni

Ze zeiden dat Franziska het bidden beu is

De hele nacht aan het raam wachtend op je signaal

Hoe klein is zijn hart en hoe groot is de berg

Hoeveel je meer snijdt in zijn pijn dan een mes, mes van Spanje?

Jij bandiet zonder maan, zonder sterren en zonder geluk

Vannacht slaap je met zijn rozenkrans om je pistool gewikkeld

Jij bandiet zonder maan, zonder sterren en zonder geluk

Vannacht slaap je met zijn rozenkrans om je pistool gewikkeld

Ze zeiden dat Franziska het dansen beu is

Met een man die niet lacht en haar niet kan kussen

De hele nacht op de eik volgde je haar tussen de takken

Achter het podium op het orkest je ogen als twee honden

Boszeiler zonder slaap en zonder liedjes

Zonder een schelp om te dragen of een netwerk van illusies

Boszeiler zonder slaap en zonder liedjes

Zonder een schelp om te dragen of een netwerk van illusies

Ze zeiden dat Franziska het poseren beu is

Voor een man die schildert en er niet naar kan kijken

Draad draad van mijn hart die leidt van de ogen naar de zee

Er is een verborgen traan die niemand van mij kan trekken

Jij bandiet zonder maan, zonder sterren en zonder geluk

Vannacht slaap je met zijn rozenkrans om je pistool gewikkeld

Jij bandiet zonder maan, zonder sterren en zonder geluk

Vannacht slaap je met zijn portret recht onder je wapen

Ze zeiden dat Franziska niet meer kan zingen

Zelfs de laatste zus zal binnenkort zien trouwen

Laatst lachte een andere man op straat naar haar

Hij was zeker een vreemdeling die niet wist wat het kostte

Boszeiler zonder slaap en zonder liedjes

Zonder een schelp om te dragen of een netwerk van illusies

Boszeiler zonder slaap en zonder liedjes

Zonder een schelp om te dragen of een netwerk van illusies