Canzone del maggio - Fabrizio De André

«Lottavano così come si gioca

i cuccioli del maggio era normale

loro avevano il tempo anche per la galera

ad aspettarli fuori rimaneva

la stessa rabbia la stessa primavera…»

Anche se il nostro maggio

ha fatto a meno del vostro coraggio

se la paura di guardare

vi ha fatto chinare il mento

se il fuoco ha risparmiato

le vostre Millecento

anche se voi vi credete assolti

siete lo stesso coinvolti.

E se vi siete detti

non sta succedendo niente,

le fabbriche riapriranno,

arresteranno qualche studente

convinti che fosse un gioco

a cui avremmo giocato poco

provate pure a credervi assolti

siete lo stesso coinvolti.

Anche se avete chiuso

le vostre porte sul nostro muso

la notte che le pantere

ci mordevano il sedere

lasciandoci in buonafede

massacrare sui marciapiedi

anche se ora ve ne fregate,

voi quella notte voi c’eravate.

E se nei vostri quartieri

tutto è rimasto come ieri,

senza le barricate

senza feriti, senza granate,

se avete preso per buone

le «verità"della televisione

anche se allora vi siete assolti

siete lo stesso coinvolti.

E se credete ora

che tutto sia come prima

perché avete votato ancora

la sicurezza, la disciplina,

convinti di allontanare

la paura di cambiare

verremo ancora alle vostre porte

e grideremo ancora più forte

per quanto voi vi crediate assolti

siete per sempre coinvolti,

per quanto voi vi crediate assolti

siete per sempre coinvolti.

«Ze vochten terwijl je speelt»

de pups van de mei waren normaal

ze hadden ook tijd voor de gevangenis

buiten op ze wachten

dezelfde woede dezelfde lente ... "

Zelfs als onze mei

deed het zonder je moed

als de angst om te kijken

deed je je kin buigen

als het vuur gespaard bleef

jouw Millecento

ook al denk je dat je bent vrijgesproken

je bent nog steeds betrokken.

En als je tegen jezelf zei

er gebeurt niets,

fabrieken gaan weer open

ze zullen enkele studenten arresteren

ervan overtuigd dat het een spel was

waaraan we weinig zouden hebben gespeeld

probeer maar te geloven dat je bent vrijgesproken

je bent nog steeds betrokken.

Zelfs als je klaar bent

uw deuren op ons gezicht

de nacht dat de panters

ze hebben ons in de kont gebeten

ons te goeder trouw verlaten

slachten op de trottoirs

zelfs als het je nu niet kan schelen,

jij die avond dat je daar was.

En als in uw buurten

alles bleef als gisteren,

zonder de barricades

zonder gewonden, zonder granaten,

als je het als vanzelfsprekend hebt beschouwd

de "waarheden" van televisie

ook al word je dan vrijgesproken

je bent nog steeds betrokken.

En als je nu gelooft

dat alles is zoals voorheen

omdat je weer gestemd hebt

veiligheid, discipline,

overtuigd om weg te gaan

de angst voor verandering

we komen weer bij je langs

en we zullen nog harder schreeuwen

hoezeer je ook denkt dat je bent vrijgesproken

je bent voor altijd betrokken,

hoezeer je ook denkt dat je bent vrijgesproken

je bent voor altijd betrokken.