Bocca di rosa - Fabrizio De André

La chiamavano Bocca Di Rosa

Metteva l’amore metteva l’amore

La chiamavano Bocca Di Rosa

Metteva l’amore sopra ogni cosa

Appena scesa alla stazione

Del paesino di Sant’Ilario

Tutti si accorsero con uno sguardo

Che non si trattava di un missionario

C'è chi l’amore lo fa per noia

Chi se lo sceglie per professione

Bocca Di Rosa nè l’uno nè l’altro

Lei lo faceva per passione

Ma la passione spesso conduce

A soddisfare le proprie voglie

Senza indagare se il concupito

Ha il cuore libero oppure ha moglie

E fu così che da un giorno all’altro

Bocca Di Rosa si tirò addosso

L’ira funesta delle cagnette

A cui aveva sottratto l’osso

Ma le comari di un paesino

Non brillano certo d’iniziativa

Le contromisure fino al quel punto

Si limitavano all’invettiva

Si sa che la gente da' buoni consigli

Sentendosi come Gesù nel tempio

Si sa che la gente da' buoni consigli

Se non può più dare il cattivo esempio

Così una vecchia mai stata moglie

Senza più figli, senza più voglie

Si prese la briga e di certo il gusto

Di dare a tutte il consiglio giusto

E rivolgendosi alle cornute

Le apostrofò con parole acute:

«Il furto d’amore sarà punito -disse-

Dall’ordine costituito»

E quelle andarono dal commissario

E dissero senza parafrasar:

«Quella schifosa ha già troppi clienti

Più di un consorzio alimentare»

E arrivarono quattro gendarmi

Con i pennacchi con i pennacchi

Ed arrivarono quattro gendarmi

Con i pennacchi e con le armi

Spesso gli sbirri ed i carabinieri

Al proprio dovere vengono meno

Ma non quando sono in alta uniforme

E la accompagnarono al primo treno

Alla stazione c’erano tutti

Dal commissario al sacrestano

Alla stazione c’erano tutti

Con gli occhi rossi e il cappello in mano

A salutare chi per un poco

Senza pretese, senza pretese

A salutare chi per un poco

Portò l’amore nel paese

C’era un cartello giallo

Con una scritta nera, diceva:

«Addio Bocca Di Rosa

Con te se ne parte la primavera»

Ma una notizia un po' originale

Non ha bisogno di alcun giornale

Come una freccia dall’arco scocca

Vola veloce di bocca in bocca

E alla stazione successiva

Molta più gente di quando partiva

Chi manda un bacio, chi getta un fiore

Chi si prenota per due ore

Persino il parroco che non disprezza

Fra un miserere e un’estrema unzione

Il bene effimero della bellezza

La vuole accanto in processione

E con la Vergine in prima fila

E Bocca Di Rosa poco lontano

Si porta a spasso per il paese

L’amore sacro e l’amor profano

Ze noemden het Bocca Di Rosa

Hij plaatste liefde, hij plaatste liefde

Ze noemden het Bocca Di Rosa

Hij stelde liefde boven alles

Net uitgestapt op het station

Uit het dorp Sant'Ilario

Iedereen zag het met een blik

Dat hij geen missionaris was?

Er zijn mensen die ervan houden uit verveling

Wie kiest het als beroep?

Bocca Di Rosa noch het een noch het ander

Ze deed het uit passie

Maar passie leidt vaak

Om je verlangens te stillen

Zonder te onderzoeken of de concupito

Hij heeft een vrij hart of hij heeft een vrouw

En zo ging het van dag tot dag

Bocca Di Rosa trok zichzelf omhoog

De fatale toorn van de kleine honden

waarvan hij het bot had gestolen

Maar de vrouwen van een dorp

Ze blinken zeker niet uit in initiatief

De tegenmaatregelen tot dan toe

Ze beperkten zich tot scheldwoorden

Het is bekend dat mensen goed advies geven

Voel je als Jezus in de tempel

Het is bekend dat mensen goed advies geven

Als hij niet langer een slecht voorbeeld kan geven

Dus een oude vrouw die nooit een vrouw was

Zonder kinderen meer, geen verlangens meer

Hij nam de moeite en zeker de smaak

Om iedereen het juiste advies te geven

En zich wendend tot de cuckolds

Hij apostrofeerde ze in schrille woorden:

"De diefstal van liefde zal worden gestraft - zei hij -

Van de gevestigde orde"

En ze gingen naar de inspecteur

En ze zeiden zonder te parafraseren:

“De belabberde heeft al te veel klanten

Meer dan een voedingsconsortium"

En er kwamen vier gendarmes

Met pluimen met pluimen

En er kwamen vier gendarmes

Met pluimen en wapens

Vaak de politie en de carabinieri

Ze falen in hun plicht

Maar niet als ik volledig gekleed ben

En ze vergezelden haar naar de eerste trein

Iedereen was op het station

Van de commissaris tot de koster

Iedereen was op het station

Met rode ogen en hoed in de hand

Om die even te begroeten

Pretentieloos, pretentieloos

Om die even te begroeten

Hij bracht liefde naar het land

Er stond een geel bord

In zwart schrift stond:

"Vaarwel Bocca Di Rosa"

De lente begint bij jou"

Maar een beetje origineel nieuws

Het heeft geen krant nodig

Als een pijl uit de boog schiet hij

Vlieg snel van mond tot mond

En bij het volgende station

Veel meer mensen dan toen hij wegging

Wie stuurt een kus, wie gooit een bloem

Wie boekt er voor twee uur

Zelfs de pastoor die niet veracht

Tussen een ellendige en een extreme zalving

Het vluchtige goed van schoonheid

Hij wil haar als volgende in processie

En met de Maagd op de eerste rij

En Bocca Di Rosa niet ver weg

Het gaat voor een wandeling door het land

Heilige liefde en profane liefde